ج . رجلان . و ج . رجيل . رجلى ( rajaliyy ) ا . ع . قاصد و پيك نيك . رجلية ( rojliyyat ) ا . ع . مردى و مردمى و مردانگى . رجليون ( rejliyyun ) ا . ع . پيادگان . رجم ( rajm ) ا . ع . امرى كه حقيقت آن معلوم نشود . و خليل و نديم . و عيب . و لعنت و دشنام . و نيز رجم : اسم چيزى كه بدان پرتاب كنند . ج : رجوم . قوله تعالى : وَ جَعَلْناها رُجُوماً لِلشَّياطِينِ . و قولهم : صار رجما يعنى آگاه نشد بر حقيقت امر آن . و قال فلان رجما بالغيب يعنى گفت فلان از روى گمان و ظن بدون برهان و دليل . رجم ( rajm ) م . ع . رجمه رجما ( از باب نصر ) : زد آن را به سنگ . و رجم فلانا : فحش داد فلان را . و رجم زيدا : كشت زيد را . و رجم الشيئ : انداخت و پرتاب كرد آن چيز را . و رجم عمروا : لعنت كرد عمرو را و دشنام داد . و رحم القبر : نشان‌دار ساخت و سنگ نهاد بر گور . و رجم فلان : تند و تيز رفت فلان . و نيز رجم : راندن و دور كردن . و جدائى كردن . رجم ( rajm ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دشنام . و راندگى . و سنگسار كردن . رجم ( rajm ) و ( rajam ) ا . ع . برادر . رجم ( rajam ) ا . ع . چاه . و تنور . و جاى فراخ گرد . و گور . و نام كوهى . و برادران . رجم ( rojam ) ع . ج . رجمة . رجم ( rojom ) ا . ع . شعله‌هائى كه بدان ديو را رانند . و سنگهاى كلان كه بر گور نهند تا مانند خر پشته شود . رجمة ( rajmat ) و ( rojmat ) ا . ع . گور و قبر . رجمة ( rojmat ) ا . ع . سنگها كه بر گور نهند . و علامت و نشان . و منه فى وصيته لا ترجموا قبرى اى لا تجعلوا عليه الرجم اراد بذلك تسوية قبره بالارض . و خارها و چوبها كه گرداگرد خرمابن پر بار نيك ثمر نهند تا دست كسى بر آن نرسد . ج : رجم و رجام . و خانهء كفتار . رجن ( rajn ) م . ع . رجن رجنا و رجونا . مر . رجون . رجو ( rajv ) و ( rojovv ) م . ع . رجا رجوا و رجوا و رجاء و رجاءة و رجاوة و و رجاة و مرجاة ( از باب نصر ) : اميد داشت و مأيوس نگشت . و گاه رجو و رجا بمعنى ترسيدن باشد . قوله تعالى : ما لَكُمْ لا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقاراً اى لا تخافون عظمة اللّه . رجوان ( rajv ne ) ا . ع . تثنيهء رجا يعنى دو ناحيه . و رمى به الرجوان يعنى در مهالك افتاد و نيز اين كلام را در استهانت و خوارى گويند . رجوب ( rojub ) ا . ع . ج . رجب . رجوب ( rojub ) م . ع . رجب رجبا و رجوبا . مر . رجب . رجوة ( rajvat ) ا . ع . اميد و ترس . رجوح ( rojuh ) م . ع . رجح رجوحا و رجحانا . مر . رجحان . رجوس ( rajus ) ص . ع . بعير رجوس : شتر سخت بانگ كننده . و نيز رجوس : آسمان سخت غرنده . و درياى مواج . و آنكه آب چاه را بمرجاس اندازه مىكند . رجوع ( raju ' ) ا . ع . جواب رساله . رجوع ( roju ' ) م . ع . رجع رجعا و رجوعا . مر . رجع . رجوع ( roju ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برگشت و بازگشت و عود و بازگشت از سفر و رجعت و مراجعت . و باز آمدن بر سر كارى كه ترك كرده بود آن را . و دوباره خواستار شدن زن مطلقهء خود را كه هنوز در عدهء او بود . و رجوع كردن : بازآمدن و برگشتن . و دوباره زن مطلقهء خود را خواستار شدن . رجوعا ( raju ' ) و رجوعام ( raju ' m ) ا . پ . نام پسر سليمان پيغمبر . رجوعة ( raju'at ) ا . ع . جواب مكتوب . رجوف ( rojuf ) م . ع . رجف رجفا و رجوفا . مر . رجف . رجولية ( rojuliyyat ) و ( rajuliyyat ) ا . ع . مردى . و مردانگى و مردمى . رجوليت ( rajuliyyat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمى و مردانگى . و آلت رجوليت : نره . رجوم ( rojum ) ع . ج . رجم . رجون ( rojun ) م . ع . رجن بالمكان رجونا و رجنا ( از باب نصر ) : اقامت نمود در آنجاى . و رجنت الابل و غيرها رجونا ( از باب نصر و سمع و كرم ) : الفت گرفتند شتران و جز آنها و خوگر شدند . و رجنت الدابة : باز ايستاد آن ستور از چرا . و رجن فلان دابته : حبس كرد فلان ستور خود را و بد كرد علف آن را تا لاغر گردد ( لازم و متعدى ) . و رجن فلانا : شرم نمود و حيا كرد از فلان . رجه ( rajh ) م . ع . بمردم چنگل در زدن و در آويختن به آن ( و الفعل من فتح ) . يق : رجهه و رجه به . و نيز رجه : گواليدن كودك . رجه ( raje ) ا . پ . صف و قطار و رده . و طنابى كه جامه و لنگى و چيزهاى ديگر بر بالاى آن اندازند . رجية ( rajiyyat ) ا . ع . هر چيز اميد داشته شده . و ما لى فيه فى فلان رجية اى