ثم قالوا إله تبرا عن الشيخين فابى و قال كانا وزيرا جدى فرفضوه و تركوه . روافغ ( rav feq ) ع . ج . رافغ . روافه ( rav feh ) ع . ج . رافهة . رواق ( rav q ) ص . پ . صاف و خالص و صاف كرده شده . رواق ( rev q ) و ( rov q ) ا . ع . خانه‌اى كه بخرگاه ماند . و سايه‌بان . و پيشخانه . و خرگاه . الحديث : فيضرب رواقه فيخرج اليه كل منافق اى فسطاطه و موضع جلوسه . ج : اروقة و روق . و ابر . و گوسپند مادهء شاخ‌دار . و اول شب . و آخر شب . رواق ( rev q ) ا . پ . - ماخوذ از تازى - پيشگاه خانه . و ايوانى كه در مرتبهء دويم ساخته باشند . و رواق بىستون : آسمان . و رواق سيم‌گون : نيز آسمان . و رواق منظر چشم : مردمك ديده . رواقى ( rav qi ) ا . پ . صافى و زلالى . رواقى ( rav qi ) ص . ع . ج . راقية . رواقى ( rev qiyy ) ا . ع . فقير و درويش و گدا . و كسى كه مكرر در رواق آيد . رواقيد ( rav qid ) ع . ج . راقود . رواك ( rav k ) ص . پ . صاف و خالص و صاف كرده شده و رواق . رواكب ( rav keb ) ا . ع . رواكب الشحم : پاره‌هاى پيه برهم نشستهء در مقدم كوهان و آنچه در مؤخر آن باشد روادف گويند . رواكد ( rav ked ) ع . ج . راكدة . رواكيب ( rav kib ) ا . ع . جوانه‌هائى كه از تنهء خرما بن رويند . رواگ ( rav g ) ا . پ . ايوانى كه پيشگاه آن باز و گشاده باشد . رؤال ( ro l ) ا . ع . فزونى دندانهاى اسب و آب دهن و يا كف دهن آن . روال ( rov l ) ا . ع . آب دهن ستور و مخصوصا اسب . و روال رائل : مبالغه است . و هر دندان زائد در مردم و يا اسب كه بروش روئيدن دندانهاى ديگر نباشد . رؤام ( ro m ) ا . ع . لعاب دهن . روام ( rov m ) ا . ع . كف دهن شتر . روامبد ( rav mbod ) ا . پ . روانبد و نفس كل . روامس ( rav mes ) ا . ع . بادهائى كه راه و پى را ناپديد كنند . و مرغى كه بشب پرد . و هر جانورى كه در شب بيرون آيد . روان ( rav n ) ا . پ . جان و روح و نفس . و حيات و زندگانى . و نفس ناطقه . و محل جان كه دل باشد . ج : روانان . و نيز روان : نام شهر ايروان . روان ( rav n ) ص . پ . هر چيز كه رونده و راهى باشد . و هر چيز جارى . وسائل . و گذران . و عابر . و نيز بمعنى جلد و تيز و چالاك در بيع و شرا و رايج . و سوار . و دوان و پويان و جارى و مايع . و مشروع و جايز و شرعى و روا و سزاوار و لايق . و از حفظ و از بر مانند درس . و درس بدرن هجى . و آب روان : آب جارى . و تخت روان : خوابگاهى مر مسافر را كه وى را بر دو اسب و يا بر دو استر بار كرده روان سازند . و نقد روان : پول رايج . و روان آمدن : جارى شدن و جريان كردن . و روان بودن : جارى بودن و ميعان داشتن . و از بر و از حفظ داشتن . و روان ساختن : حركت دادن . و روان شدن : حركت كردن . و جارى شدن . و رفتن و گذشتن . و مرور كردن . و دويدن و پوئيدن . و روان كردن : جارى كردن و جريان دادن . و فرستادن و ريختن . و روان كردن كشتى : ملاحى كردن . و روان گسستن : مردن . و سخن روان : سخن بليغ . و درس روان : درس از بر . روان ( rav n ) م ف . پ . فى الفور و فى الحال و حالا و به زودى . روانان ( rav n n ) پ . ج . روان . روان آورد ( rav n - vard ) ا و ص . پ . حكيم و بخرد و دانا و صاحب عقل . روان‌بخش ( rav n - baxc ) ا . پ . روح‌القدس . و فرشته‌اى كه علم و دانش با اوست . روان‌بد ( rav n - bod ) ا . پ . نفس كل . روانتر ( rav n - tar ) ص . پ . جارى تر . و رايج‌تر . و از حفظتر . روان‌خواه ( rav n - x h ) ا . پ . اهل دريوزه و گدا و گدائىكننده . روانسالار ( rav n - s l r ) ا . پ . روان به دو نفس كل . روانستان ( rav nest n ) ا . پ . محل و مقام ارواح . و آسمان . روانف ( rav nef ) ع . ج . رانفة . روانق ( rav neq ) ع . ج . رونقة . روان‌گرد ( rav n - gerd ) ا . پ . ملكوت . و قوت و توانائى . روانگى ( rav nagi ) ا . پ . جريان و سيلان . و ذوبان و گداختگى . و دويدگى . و رحلت و مسافرت . روانه ( rav ne ) ا و م ف . پ . انفاذ و ارسال . و راهى . و جريان . و پويان و دوان و گذركنان . و آماده و مهيا . و فرستاده . و مسافر . و پروانه . و راهدارى . و تذكرهء عبور . و جايزه . و دولت و اقبال . و روانه شدن : حركت كردن و راهى شدن . و روانه كردن : حركت دادن و به سفر فرستادن و ارسال نمودن و انفاد كردن . و روانهء راه كردن : به سفر فرستادن . روانى ( rav ni ) ا . پ . رفتار و سير .