على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

1492

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

و مطابقت . و راضى . و سرنگون و واژگونه . دروب ( darub ) ص . ع . ستور رام و مذكر و مؤنث در وى يكسان است . يق : جمل دروب و ناقة دروب . و نيز ناقة دروب : شتر ماده‌اى كه هر گاه بگيرند لب او را و سپوخند چشم وى را در پى شخص رود . دروب ( dorub ) ع . ج . درب . دروبست ( daru - bast ) ص و م ف . پ . همه و تمام و سراسر و كاملا و تماما . دروبطارس ( darubet res ) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - رستنى شبيه بسرخس كه بيشتر بر درخت بلوط كهنه پيچيده شود . دروج ( daruj ) ص . ع . ريح دروج : باد تند و تيز . و قدح دروج : اى سريع . دروج ( doruj ) م . ع . درج دروجا و درجانا . مر . درجان . دروج ( doruj ) ا . ع . ج . درج . درود ( dorud ) ا . پ . چوب . و درخت . و تخته . درود ( dorud ) ا . پ . خرمن و حاصل و محصول ملك . و دعا و ستايش و نيايش . و رحمت . و عبادت و نماز . و نعت و ثنا و شكر و مدح و اداى شكر نعمت . و تسبيح و ذكر خدا و صلوات . و نام روز پنجم از خمسهء مسترقه . و درود دادن و يا درود رساندن و يا درود فرستادن : سلام رساندن . و نماز گزاردن . و درود كردن و يا درود گفتن : سلام كردن . و دعاى خير گفتن . و خداحافظ كردن و وداع كردن . درودكار ( dorud - k r ) ا . پ . نجار و چوب تراش . دروگر ( dorud - gar ) ا . پ . درودكار و نجار . درودگرى ( dorud - gari ) ا . پ . نجارى و شغل چوب تراشى . درودن ( dorudan ) ف م . پ . درو كردن و درويدن و بريدن غله . درور ( darur ) ص . ع . ناقة درور : ناقهء بسيار شير . و كذلك نوق درور : ناقه‌هاى بسيار شير ( يستوى فيه الواحد و الجمع ) . درور ( dorur ) م . ع . دردرا و درورا . مر . در . دروز ( doruz ) ع . ج . درز . و دروز الثوب : رخنه‌ها و شكافهاى جامه كه دوخته باشند . و بنات الدروز : شپش و رشك . دروزن ( doru - zan ) ا . پ . حصاد و دروگر . دروس ( dorus ) ا . ع . ج . درس . دروس ( dorus ) م . ع . درس درسا و دروسا . مر . درس . دروش ( deravc ) ا . پ . درفش و افزار كفش‌دوزان . و علم روز جنگ . و فوطه‌اى كه در روز جنگ بر بالاى خود آهنين و دستار بندند . و روشنى و فروغ . و هر چيز درخشان . و نرمهء گوش . دروش ( doruc ) ا . پ . جراحت و اثرى كه از داغ و يا آلت جارحه حاصل شده باشد . دروش ( doruc ) و ( daruc ) ا . پ . نيشتر و نيشتر حجام و مبضع و آلتى كه بدان رگ را گشايند . دروش ( deravec ) پ . م ح . درويدن كه بمعنى درو كردن باشد . دروص ( darus ) ص . ع . ناقة دروص : ناقهء شتاب رو . دروص ( dorus ) ع . ج . درص و درص . دروع ( doru ' ) ع . ج . درع . دروغ ( doruq ) ا . پ . سخن ناراست و ناحق و كذب و بهتان و سخن خلاف . و دروغ بافتن و يا دروغ بستن بر كسى : به كسى نسبت دروغ دادن و بهتان بر كسى بستن . دروغ پرداز ( doruq - pard z ) و دروغ زن ( doruq - zan ) و دروغ‌گر ( doruq - gar ) و دروغ‌گو ( doruq - gu ) ( doruq - gov ) و دروغ‌گوى ( doruq - guy ) ص . پ . كاذب . دروغ گوئى ( doruq - gui ) و ( doruq - govi ) ا . پ . كذب و مكالمهء دروغ و تكلم بدروغ . دروغ وعده ( doruq - va'de ) ص . پ . كسى كه وعدهء دروغ مىدهد . دروغى ( doruqi ) ا . پ . دروغ . و كاذب و دروغگو . دروقينون ( daruqinun ) ا . پ . مأخوذ از يونانى - يك نوع رستنى كه درختش شبيه بدرخت زيتون و قدرى كوچك‌تر و برگش درازتر و سمى . دروك ( doruk ) ا . پ . هيزم باريك . و تراشهء چوب . و تخته . دروگر ( derav - gar ) ا . پ . كسى كه غله مىبرد و درو مىكند و حصاد . دروگر ( doru - gar ) ا . پ . درودگر و نجار . دروم ( darum ) ا . ع . زن كوتاه بالاى بد رفتار . و آنكه بشب آمد و شد كند . درومس ( darumas ) ا . ع . مار . درون ( darun ) ا و م ف . پ . اندرون و در داخل . و باطن و داخل - ضد بيرون - و مونس و همدم . و ضمير و دل . و روده و شكم . و روز جشن و روز عيد . و شهرى در خراسان ما بين مرو و نسا . و درون و بيرون : داخل و خارج . و باطن و ظاهر . درون ( dorun ) ا . پ . پيمانهء غله . و دعائى كه مغان در ستايش خدا خوانند و بر خوردنيها دمند و پس از آن بخورند و هر چيزى