چيز روانى مانند آب و يا شير كه كدر و آلودهء بدردى باشد . دردام ( dord m ) ا . پ . زاهد تسبيح گردان و گوشه نشين و مرتاض . در دامن ( dar - d man ) ا . پ . حاشيه و كنارهء مزين از لباس . دردان ( dard n ) ا . ع . ابو دردان : زنجره . دردانگيز ( dard - angiz ) ص . پ . مهيج رحم و شفقت و رحم‌انگيز . دردانه ( dor - d ne ) ا . پ . يكدانهء مرواريد . و سوگلى و عزيز . و دردانهء نار : قطره‌اى از خون . دردانه ( dord ne ) ص . پ . شبيه به درد و منسوب به درد . دردائيل ( dard 'il ) ا . ع . نام فرشته و ملكى . دردب ( dardab ) ص . ع . امراة دردب : زنى كه بشب آمد و رفت نمايد . دردبة ( dardabat ) م . ع . نوعى از دويدن مانند دويدن ترسان كه مىدود و پس و پيش از ترس چيزى مىنگرد . و نيز دردبة : خوارى و فروتنى نمودن . المثل : دردب لما عضه الثقاف : يعنى هرگاه در سختى گرفتار شد فروتنى آغاز كرد . دردبى ( dardabiyy ) ا . ع . طبل نواز . دردبيس ( dardabis ) ا . ع . سختى و بلا . و پير . و گندهء پير كلانسال . و مهرهء افسون براى دوستى . درد پرور ( dard - parvar ) ص . پ . غمگين و رنجور . دردجة ( dardajat ) م . ع . مهر آوردن ناقه بر بچهء خود . و با هم يكى شدن . و پشتى كردن دو كس در دوستى . دردچين ( dard - cin ) ص . پ . آنكه درد را برميدارد . دردح ( derdeh ) ا . ع . حريص به چيزى . و گندهء پير و پير فانى . ج : درادح . و اشترى كه دندانهايش از پيرى رفته و بحنك چسبيده باشد . دردحة ( derdehat ) ا . ع . زنى كه طول و عرض وى برابر باشد و مؤنث دردح يعنى شترانى كه از پيرى دندانهايشان رفته و بحنك چسبيده باشد . ج : درادح . دردخاى ( dard - x y ) ص . پ . غمگين و رنجور . دردخوار ( dard - x r ) ا و ص . پ . مردم فقير و دون و فرومايه و پست . و زمين . دردخور ( dord - xor ) ص . پ . دردآشام . درد خورد ( dard - xord ) و درد خورده ( dard - xorde ) ص . پ . گرفتار درد . دردر ( dar - dar ) م ف . پ . درون درودم در . دردر ( dordor ) ا . ع . نشستنگاه دندان طفل پيش از برآمدن و يا عام است . ج : درادر . و اعييتنى باشر فكيف بدردر اى لم تقبل النصح شابا فكيف و قد بدت درادرك كبرا . دردرة ( dardarat ) م . ع . دردر البسرة : خائيد غورهء خرما را . و تدردرت اللحية : جنبيد ريش و به حركت آمد . در درون ( dar - darun ) م ف . پ . داخل و درون و در جوف و ميان . دردرى ( dardarr ) ص . ع . دراز خايه . دردزده ( dard - zade ) ا و ص . پ . خسته و بيمار و رنجور . در دست ( dar - dast ) م ف . پ . آماده و حاضر و مهيا . و در دست دادن : تسليم كردن . و غدر و خيانت نمودن . در دشت ( dare - dact ) و ( dar - dact ) ا . پ . نام محله‌اى در اصفهان . درد شريك ( dard - carik ) ص . پ . همدرد و دلسوز . دردق ( dardaq ) ا . ع . كودك . و شتر ريزه و جز آن . و يك نوع پيمانه‌اى مرمى را . ج : درادق . دردكش ( dord - kac ) ا و ص . پ . شرابخوار و باده پرست و كسى كه تا ته پياله و درد شراب را مىآشامد . دردكن ( dard - kon ) ص . پ . رنج آور و مورث و دود و رنج . دردگير ( dard - gir ) ص . پ . بادرد و داراى رنج و رنجور . دردگين ( dard - gin ) ص . پ . درد ناك و دردمند و ضعيف شده و به درد آورده شده . دردم ( derdem ) ا و ص . ع . زنى كه بشب آمد و رفت نمايد . و ناقة دردم : ناقهء كلانسال . و بمعنى درداء نيز مىباشد . دردمانيدن ( dar - dam nidan ) ف م . پ . دميدن كنانيدن و فرمودن . دردمن ( dard - man ) ا و ص . پ . دردمند . دردمند ( dard - mand ) ا و ص . پ . داراى رنج تن و يا رنج جان و دردناك و وجعناك . و خاكسار و فقير و گدا و تهىدست و ذليل و خوار . و غمناك و رنجور . و مشفق و غمخوار و مهربان و با مروت . دردمندى ( dard - mandi ) ا . پ .