ناگهان ملاقات كردن و برخورد كردن . دح ( dahh ) م . ع . دح الشيئ فى الارض دحا ( از باب نصر ) : پنهان كرد آن چيز را در زمين . و دح فى قفاه : بعنف دفع كرد آن را . و دح امراته : گائيد زن خود را . و يق : دحا محا اى دعها معها . دحاء ( deh ' ) ع . ج . دحية . دحاب ( doh b ) م . ع . دحب دحبا و دحابا : مر . دحب . دحاحيس ( dah his ) ع . ج . دحاس و دحاس و دحاس . دحادح ( doh deh ) ا . ع . كوتاه بالا و قصير . دحارج ( dah rej ) ع . ج . مدحرج . دحاريج ( dah rij ) ع . ج . دحروجة . دحاس ( deh s ) ا . ع . خانهء پر از اهل . دحاس ( dahh s ) و ( dehh s ) و ( dohh s ) ا . ع . كرمكى زرد رنگ كه در جايهاى نرم و نمناك مغاكها سازد و كودكان آن را جهت شكار گنجشكان در دامها بندند . ج : دحاحيس . دحاض ( deh z ) ع . ج . دحض و دحض . دحاق ( deh q ) م . ع . دحق دحقا و دحاقا . مر . دحق . دحال ( deh l ) ا . ع . ج . دحل . دحال ( deh l ) م . ع . داحل عن الشيئ دحالا : امتناع كرد از آن چيز . و داحل مداحلة و دحالا : مر . مداحلة . دحامس ( dah mes ) ع . ج . دحمس و دحمسة . دحامس ( dah mes ) ا . ع . شبهاى تاريك . و سه شب آخر ماه كه حنادس نيز گويند . دحامس ( doh mes ) ص . ع . رجل دحامس : مرد گندم گون درشت فربه . و مرد شجاع . دحامل ( doh mel ) ص . ع . درشت خلقت پر گوشت . دحامها ( dahhan - mahhan ) ع . كلمهء فعل اى دعها معها . دحب ( dahb ) م . ع . دحبه دحبا ( از باب فتح ) : دفع كرد آن را . و دحب جاريته دحبا و دحابا : گائيد آن كنيزك را . دحباء ( dehb ' ) و دحبأة ( dahba'at ) و دحباة ( dahb t ) م . ع . گائيدن . يق : دحبأ جاريته دحبأة و دحباء و دحباة : گائيد كنيزك خود را . دحبة ( dohabat ) ا . ع . انبوه گوسپندان . دحبة ( dahabbat ) ا . ع . هر چيز نزديك . دحث ( dahs ) و ( dahes ) و ( dahos ) ا . ع . مرد نيك گويا . دحج ( dahj ) م . ع . دحجه دحجا ( از باب فتح ) : كشيد آن را بر روى زمين . و دحج الجارية : گائيد آن كنيزك را . دحجاب ( dehj b ) و دحجبان ( dohjob n ) ا . ع . آنچه برآمده باشد از زمين مانند حرة . دحداح ( dahd h ) و دحداحة ( dahd hat ) ا . ع . كوتاه بالا و قصير . دح دح ( dah - dah ) و ( deh - deh ) ع . كلمهء فعل كه به شخص مقر گويند اى اقررت فاسكت . دحدح ( dahdah ) و دحدحة ( dahdahat ) ا . ع . كوتاه بالا و قصير . دحدرة ( dahdarat ) م . ع . دحدره دحدرة : غلطانيد آن را . دحر ( dahr ) م . ع . دحره دحرا و دحورا ( از باب فتح ) : راند آن را . و دحر فلانا : دور كرد فلان را . و دحر الله الشيطان : دفع كرد خدا شيطان را . دحراج ( dehr j ) م . ع . دحرجه دحرجة و دحراجا : گرد گردانيد آن را . دحرجة ( dahrajat ) م . ع . دحرجه دحرجة و دحراجا . مر . دحراج . دحروجة ( dohrujat ) ا . ع . آنچه را كه جعل گرد كرده مىغلطاند . ج : دحاريج . دحس ( dahs ) ا . ع . كشت زارى كه پر از دانه باشد . دحس ( dahs ) م . ع . دحس بينهم دحسا ( از باب فتح ) : دورى افگند ميان ايشان . و دحس الشيئى : پر كرد آن چيز را . و دحس السنبل : پر شد آن خوشه از دانه‌ها . و دحس برجله : لغزيد . و دحس الحديث : پوشيد سخن را . و دحس بالشر : بطورى بدى را پنهان كرد كه معلوم نشد . و نيز دحس : دست در پوست بالائين و پوست تنك گوسپند كردن بوقت سلخ . دحسم ( dohsom ) و دحسمان ( dohsom n ) و دحسمانى ( dohsom niyy ) ا . ع . مرد گندم گون فربه گرد اندام . و انه لدحسمان الامر : بدرستى كه او فساد كنندهء در كار است . دحص ( dahs ) م . ع . دحص المذبوح برجله دحصا ( از باب فتح ) : جنبانيد آن مذبوح پاى خود را و كاويد . دحض ( dahz ) م . ع . دحض برجله دحضا ( از باب فتح ) : كاويد بپاى خود . و دحض عن الامر : تفتيش نمود در كار .