على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
1426
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
و خرم و دلكش و پاكيزه و نرم و شفيق و مهربان و با ملاطفت و حليم و نرم دل و تندرست و سالم و سلامت و موافق و نافع و معتدل و مبارك و خجسته و شاد . و بسيار و خيلى . و خوش اسپرم : قسمى از ريحان كه شاه اسپرم نيز گويند . و خوش اطوار : نيك برآورده شده و به خوبى تربيت شده . و خوش الحان و يا خوش آواز : آنكه صوت مطبوع و دلپسندى داشته باشد . و خوش اما : خيلى خوب و اين چنين باشد و اما و ليكن . و خوش آمدن : خوش كردن و شاد كردن . و مطبوع شدن و پسند شدن . و پيروى خوشى كردن . و مطبوع شدن مأكول و يا مشروب . و مقبول گشتن و خوب بهرهمند شدن . و خوش انگشت : هنرمندى كه به خوبى و شايستگى چيزى را بسازد . و هر سازنده . و خوش آهنگ : آنكه در نغمههاى آواز تصرفات نيكو و مطبوع كند . و خوش آواز : معنى نيكو خوان . و خوشبخت : بختيار و خوش طالع . و خوش بودن : راحت و آسوده بودن و آسايش داشتن و سالم بودن و تندرستى داشتن . و خوش پوشاك : آراسته و نيك پيراسته و نيك لباس . و خوش پيچ : عاقل و با سليقه و ميرزا منش و نامدار و شريف . و خوش تراش : خوش شكل و نيك صورت و باوقار و زيبا و قشنگ . و خوش تقرير : فصيح و نطاق . و خوش حركت : آنكه حركات و كردار وى بطور لياقت و شايستگى و نيك باشد . و خوش خاطر : شادمان و مسرور و خرم . و خوش خال : معشوق و نگار و شاهد . و خوش خبر : نويد دهنده و مژده دهنده . و خوش خبرى : مژده و نويد نيك . و خوش خرام : نيك رفتار و رعنا . و خوش خريد : اداى پول در وقت خريدن و نقد دادن . و خوش خصال : نيكو طبيعت و متواضع و آراسته و پاكيزه سرشت و نيك خوى . و خوش خط : كسى كه نيك نويسد . و جوان مزلف و خوب روى . و خوش خلق : متواضع و با حوصله . و خوش خلقى : تواضع و ملاطفت . و خوشخوار : كسى كه زندگانى وى خوش باشد و با عيش و عشرت گذراند . و خوش خوان : سرود گوى و مغنى و آوازه خوان نيكو . و خوش خوراك : كسى كه با عيش و عشرت زندگانى كند و هميشه غذا هاى لذيذ و نيكو خورد . و خوش خواهش : تند آرزو و شوق و اشتياق بسيار . و خوش خور : ترش مزه . و درخواست نيك . و خوش خوى : نيك سيرت و نيكو طبيعت و متواضع و آراسته . و خوش خوئى : نيك سيرتى و نيكو طبيعتى و پاكيزه سرشتى . و خوشدم : شيرين نفس و نوشين دم . و هواى صاف و لطيف . و خوش دماغ : مسرور و مفرح . و خوش ذائقه : خوشمزه و لذيذ و گوارد . و خوش راه : ستور راهوار . و خوش ركاب : اسب مطيع و فرمان بردار و با تعليم و رام . و خوشرنگ : هر چيز كه داراى رنگ و رونق نيكو و مطبوعى باشد . و خوشرو : ستور نيك رونده و نيكو گام . و خوش روز : روز جشن و روز تعطيل . و خوش ريخت : نيك خلقت و خوب طبيعت و نيكو قالب . و خوش زبان : نيكو بيان و خوش تقرير و شيرين زبان و بليغ و كسى كه سخن وى آشكار و هويدا باشد و درهم نبود و مطبوع و پسنديده باشد . و خوش سخره : مصاحب و رفيق بذلهگو . و خوش سير : نيكوكار و پارسا . و خوش شدن : تندرست و سلامت شدن و نيكو حال شدن و شفا يافتن . و خوش صورت : خوبروى و نيك صورت و زيبا . و خوش طالع : بختيار و آنكه هميشه روزگار با وى موافقت كند . و خوش طبع : نيكو طبيعت و بذلهگوى و مسخره . و خوش طبعى : عشرت و مسرت و بذلهگوئى . و خوش علف : هر حيوان بسيار خورنده و اكول . و خوش عنان : مطيع و رام و فرمان بردار و با تعليم و نيكو نژاد . و خوش قطع : خوش شكل و خوش تركيب و نيكو و به اندازه بريده شده . و خوش قلم : كاغذ صاف و نرمى كه به خوبى بتوان به روى آن نوشت . و خوش كردن : خشكانيدن . و شفا دادن و تيمار كردن و چاره نمودن و علاج كردن . و نيكوئى كردن و منفعت رسانيدن و احسان كردن . و شاد و خشنود شدن و شاد و خشنود كردن . و و خوش كنار : محبوب و معشوق . و خوش گام : اسب راهوار و نيكو رفتار . و خوش گذران : عياش و تن پرور . و خوش گذراندن : تفرج كردن و گشت و گذار نمودن و بعيش و عشرت و راحت و بدون مرارت و زحمت زندگانى كردن و تعيش نمودن با ثروت و مال بسيار . و خوش گريستن : بسيار گريه كردن و زاريدن . و خوش گفتار : فصيح و شيرين زبان و نيكو بيان . و خوش گفتارى : فصاحت . و خوشگو : فصيح و زبانآور و خوش الحان . و خوشگوار : هر شربت مفرح و سريع الهضم . و خوش لحن : هر آنكه آوازش مطبوع و دلپسند باشد و آواز نيك . و خوش لهجه : خوش زبان و كسى كه سخن وى آشكارا بود و درهم نباشد و آنكه سخنش مطبوع و پسنديده بود . و خوش مزگى : لذت و نيكوئى مزهء هر چيز . و شوخى و مسخرگى . و خوشمزه : هر چيزى كه بمذاق شخص خوش آيد و هر چيز لذيذ . و خوش معاملگى : داد و ستد بطور راستى و صداقت و بدون تقلب . و خوش معامله : كسى كه داد و ستد وى راست و صادقانه باشد .