على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
1414
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
و در حالت خواب كنانيدن كسى را . و خواب نوشين : خواب شيرين و خوش و خواب درست . و خواب و خور : فراش و تختخواب . خواب ( xav bb ) ا . ع . قرابت و خويشاوندى ها . يق : لى من فلان خواب اى قرابات و مصاهرة . خواب آلود ( x b - lud ) ص . پ . كسى كه هنوز از خواب در وى اثرى بود و درست بيدار نشده باشد . و خوابناك و تنبل . خواب آلودگى ( x b - ludagi ) ا . پ . خوابناكى و سستى و تنبلى . خوابانيدن ( x b nidan ) ف م . پ . خسبيدن كنانيدن . و باعث زانو زدن گشتن . و بر روى زمين گذاشتن ميوههاى كال نارسيده را تا رسيده و پخته گردد . و ظلم و جور كردن و آزردن و خراب كردن و منهدم ساختن . و ماست و چغرات كردن شير . خواب بينا ( x b - bin ) ا . پ . رؤيا و تيناب و بوشپاس . و بينندهء رؤيا . خواب پريشان ( x b - paric n ) ا . پ . رؤياى هولناك . خواب جامه ( x b - j me ) ا . پ . لباس خواب . خوابخانه ( x b - x ne ) ا . پ . خوابگاه و اطاق خواب . خواب خيال ( x b - xi l ) ا . پ . وهم و خيال و توهم . خواب دار ( x b - d r ) ص . پ . پرزدار مانند مخمل . خواب ديده ( x b - dide ) ص . پ . بينندهء رويا . و آنكه وشن در وى پديد شده باشد . خواب رفتگى ( x b - raftagi ) ا . پ . بىحسى و خدارت . خواب رفته ( x b - rafte ) ص . پ . عضو خدر شده و بىحس شده . خوابستان ( x best n ) ا . پ . خوابگاه . خوابگاه ( x b - g h ) و ( x b - gah ) ا . پ . جاى خواب و بستر و فراش . و شبستان و اطاق خواب . و خوابگاه غول : دنيا و عالم . خواب گزار ( x b - goz r ) ا و ص . پ . نائم و خوابيده . و معبر . خواب گزين ( x b - gozin ) ص . پ . آنكه خواب را ترجيح مىدهد . خوب ناديده ( x b - n - dide ) ا . پ . كودك نابالغ . خوابناك ( x b - n k ) ص . پ . خواب آلود و سست . و خواب دار مانند مخمل و جز آن . خوابنوش ( x b - nuc ) ص . پ . خوابيده . خوابنوشى ( x b - nuci ) ا . پ . چرت . خوابنيدن ( x banidan ) ف م . پ . خوابانيدن . خوابه ( x be ) ص . پ . منسوب بخواب و هميشه بطور تركيب استعمال مىگردد مانند همخوابه يعنى هم فراش . خوابى ( xav bi ) ع . ج . خائبة . خوابيدگى ( x bidagi ) ا . پ . غفلت . خوابيدن ( x bidan ) ف ل . پ . خفتن و خسبيدن و استراحت كردن . و زانو زدن بر زمين . خوابيده ( x bide ) ص . پ . در خواب شده و خفته و استراحت كرده . خوات ( xav t ) ا . ع . آواز بال عقاب هنگال فرود آمدن از هوا . و آواز تندر و توجبه . خوات ( xav t ) م . ع . خوات البازى خوتا و خواتا ( از باب نصر ) : فرود آمد باز از هوا بر شكار تا بگيرد آن را . و كذلك خاتت العقاب و خات الرجل ما له : كم و اندك گردانيد آن مرد مال خود را . مر . خوت . خوات ( xavv t ) ص . ع . بسيار شكنندهء عهد و پيمان . خوات ( xavv t ) ا . ع . مرد دلير . و آنكه هر ساعت خورد و بسيار نخورد . و از اعلام است . خواتم ( xav tem ) و خواتيم ( xav tim ) ع . ج . خاتم و خاتم و خاتام و ختم و خيتام و خاتيام . خواتين ( xav tin ) ع . ج . خاتون . خواجگان ( x jag n ) پ . ج . خواجه . خواجگى ( x jagi ) ا . پ . آقائى . و سوداگرى و بازرگانى . و بزرگى و رياست . و دولتمندى . خواجه ( x je ) ا . پ . معظم . و هر شخص شاخص و ممتاز . و تاجر و سوداگر . و دولتمند . و معلم و حكيم و عالم و دانا و شيخ و پير و مراد و استاد و مدرس و فاضل . و مالك و حاكم و صاحب و كدخدا و رئيس خانه و رئيس طايفه . و تاج و كاكل مرغ . و پيرمرد محترم . و دل و روح . و خدمتگارى كه آلت رجوليت نداشته باشد . و خصى . و خواجهء اختران : ستارهء مشترى . و آفتاب . و خواجهء بعث و نشر : آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . و خواجهء چرخ ازرق : آفتاب . و خواجهء سپهر : آفتاب . و خواجهء سه ياران : سيرگاهى در دامن كوه كابل . و خواجهء فلك : آفتاب . و ستارهء مشترى . و خواجه كردن : خايه در آوردن . و خواجهء مساح يعنى آقاى كثير الخير ، اشاره بانحضرت صلى اللّه عليه و آله .