از تازى - تغيير . و سرنگونى و واژگونى و تبديل . و انقلاب . و انحراف سخن و يا چيز ديگرى از حالت و وضع خود . و تقلب . تحريفات ( tahrif t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تغييرات و انقلابات . تحريق ( tahriq ) م . ع . نيك سوزانيدن به آتش . و حرق المرعى الابل : تشنه كرد چراگاه شتران را . تحريك ( tahrik ) م . ع . حركه تحريكا : جنبانيد او را . تحريك ( tahrik ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جنبش و حركت و هيجان و اضطراب و تحريص و ورغلانيدگى و برانگيختگى . و اغوا . و ترغيب . تحريم ( tahrim ) م . ع . حرم الله تحريما : حرام گردانيد آن را خدا . و حرم : در حرم در آمد . و در ماه حرام داخل شد . و با حرمتى شد كه هتك آن روا نباشد . و نيز تحريم : ناپيراستن پوست و رياضت تام نا يافتن ستور . و شكوه‌مند گردانيدن كسى را . و حرم الصلاة : تحريمه بست نماز را . تحريمه ( tahrime ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تكبير اولى نماز يعنى تكبيرى كه بعد از نيت گويند و اين را تحريمه از آن جهت گويند كه شخص بعد از گفتن آن بر خود حرام مىگرداند تكلم با مردم و حركات و معاملات را در مدت نماز . تحريمى ( tahrimi ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز غير مشروع كه شرع آن را نهى كرده باشد . تحزب ( tahazzob ) م . ع . گرد آمدن و گروه گروه شدن قوم . تحزز ( tahazzoz ) م . ع . بريده شدن . تحزفر ( tahazfor ) م . ع . بزرگى نمودن از خود . گردن‌كشى كردن و به كسى كه متكبر است مىگويند . هو يتحز فر علينا اى يتعظم كانه من آل ذى حزفر . و ذو حزفر بن شرجيل از ملوك حمير بوده . تحزق ( tahazzoq ) م . ع . سخت بخيل شدن . تحزم ( tahazzom ) م . ع تحزم الفرس : تنگ بسته شد بر اسب . و تحزم الرجل : ميان در بست آن مرد . تحزن ( tahazzon ) م . ع . اندوهگين شدن . و تحزن عليه : اندوه نمود بر وى و بخشود . تحزو ( tahazzov ) م ع . تحزى تحزوا : فال گوئى كرد و خبر داد از غيب . تحزى ( tahazzi ) م . ع . تحزى تحزيا : فال گوئى كرد و خبر داد از غيب . تحزيب ( tahzib ) م . ع . حزب الاحزاب تحزيبا : گردآورد گروهها را . و حزب القرآن : ورد كرد قرآن را . تحزيه ( tahzeyat ) م . ع . حزى النخل تحزية : اندازه كرد بار خرما بن را بر درخت . و حزى الطير : راند مرغان را . و حزى السراب الشخص : برداشت سراب آن شخص را . تحزيز ( tahziz ) م . ع . بر هم سودن دندان را و اندازه كردن و حزز اسنانه : تيز كرد سر دندان را چنان كه دندان جوانان باشد . تحزيز ( tahziz ) ا . ع . خوبى و تيزى دندان يق فى اسنانه تحزيز اى اشر . تحزين ( tahzin ) م . ع . اندوهگين كردن كسى را يق حزنه . تحزين ( tahzin ) ا . ع . باريكى آواز يقال هو يقرا بالتحزين اى يزقق صوته . تحس ( tahs ) ا . ع . دل پر غصه و اندوه . تحسب ( tahassob ) م . ع . چيزى را بالش كردن . و تحسب الخبر : تفحص اخبار كرد . تحسحس ( tahashos ) م . ع . جنبيدن . و تحسحس او بار الابل : افتاد پشمهاى شتران . تحسر ( tahassor ) م . ع . دريغ خوردن و سر گردان شدن . و مانده گرديدن . و تحسرت المراة : برهنه روى شد زن . و تحسرت الطير : ريخت پرهاى كهن آن مرغان و بر آمد پرهاى نو . و تحسر و بر البعير : ريخت پشم شتر از ماندگى . و تحسرت الجارية : آكنده شد گوشت آن كنيزك . و تحسر البعير : رفت آكندگى گوشت شتر و پيه ناكى وى بسوارى چند روزه كه از خوردن علف بهار بهم رسيده بود و سخت گرديد بجاى خويش گوشتهاى فرو هشتهء آن . تحسر ( tahassor ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رنج و اندوه . و افسوس و پشيمانى و تأسف . تحسس ( tahassos ) م . ع . شنيدن سخن قوم و پرسيدن خبر و جستن آن براى نيكى . تحسف ( tahassof ) م . ع . تحسفت الاوبار : افتادند پشمهاى شتر و پريدند . تحسن ( tahasson ) م . ع . زينت دادن و آراستن و نيكو كردن . تحسى ( tahassi ) م . ع . تحسى المرق : آشاميد شوربا را اندك اندك بمهلت . تحسيب ( tahsib ) م . ع . بر بالش نشاندن كسى را . و سير خورانيدن و سير نوشانيدن . و دادن آنچه شخص بدان خشنود شود . و چيزى را بالش كردن و مرده را در كفن پيچيده در گور كردن و با دفن كردن در سنگستان . تحسية ( tahseyat ) م . ع . حسيته المرق تحسية : آشامانيدم به او شوربا را اندك اندك . تحسيد ( tahsid ) م . ع . حسد بردن بر كسى . تحسير ( tahsir ) م . ع . مانده كردن .