نيز تجمير : سنگريزه انداختن . تجميش ( tajmic ) م . ع . بازى كردن . و سخن با زنان گفتن . تجميع ( tajmi ' ) م . ع . بسيار گرد آوردن و فرا گرفتن ما كيان بيضه‌ها را در زير شكم . و به نماز جمعه حاضر شدن . تجميل ( tajmil ) م . ع . زينت دادن و آراستن و نيكو كردن يق جملك الله و جمل الله عليك . و جمل الجيش : تا دير مقيم داشت لشكر را . تجميم ( tajmim ) م . جمم النبت : انبوه گرديد گياه . و جمم الملوك : پيمود پيمانهء سر بر آورده را بعد پرى . تجميم ( tajmim ) ا . ع . متعهء زن طلاق يافته . تجنب ( tajannob ) م . ع . دور شدن از كسى . و جنب گرديدن . تجنث ( tajannos ) م . ع . نسبت دادن خود را بسوى غير اصل خود . و تجنث عليه : مهربان شد بر او و دوست داشت و به خود پنهان ساخت او را . و تجنث الطائر : در وا كرد آن مرغ بازوى خود را و نشست . تجنح ( tajannoh ) م . ع . اعتماد كردن بر دو كف دست در سجده و گشاده داشتن هر دو بازو را . تجنس ( tajnnos ) م . ع . هم‌جنس بودن . تجنن ( tajannon ) م . ع . ديوانه گرديدن . و تجنن عليه : خود را ديوانه وانمود . و تجننت الارض : آشكوفه آورد گياه زمين . تجنى ( tajanni ) م . تجنى الثمرة : چيد ميوه را . و تجنى عليه : منسوب كرد او را به گناهى كه نكرده بود . تجنيب ( tajnib ) م . ع . جنبه تجنيبا : دور شد از وى . و جنبه اياه : دور داشت او را از آن ( يتعدى و لا يتعدى ) و نيز تجنيب : كوزى ساقهاى اسب و آن را دوست دارند . و دور داشتن گوسپندان و شتران را از فحل . و بىشير شدن قوم يق جنب القوم اذا انقطعت البانهم . تجنيح ( tajnih ) م . ع . اعتماد كردن بر دو كف دست و استاده و گشاده داشتن هر دو بازو را در سجده و جنحه تجنيحا : ميل داد آن را . تجنيد ( tajnid ) م . ع لشكر گرد كردن الحديث : الارواح جنود مجندة . تجنيز ( tajniz ) م . ع . مرده را بر تخت نهادن . تجنيس ( tajnis ) م . ع . جنس بجنس فراهم آوردن . و با چيزى مانند شدن . و جنست الرطبة : رسيده گرديد همهء آن رطب . و در اصطلاح بديع آوردن دو كلمهء متفق اللفظ و مختلف المعنى . و در اصطلاح حساب متحد كردن مخرجهاى كسور مختلف الصوره و مختلف المخرج را . تجنيص ( tajnis ) م . ع . مردن . و گريختن از بيم . و يخ زدن . و جنص البصر : تيز نگريست با گشاد چشم از بيم . تجنيق ( tajniq ) م . ع . سنگ انداختن با منجنيق . تجنين ( tajnin ) م . ع . ديوانه كردن . تجواب ( tajv b ) م . ع . جاب جوبا و تجوابا : مسافت بريد . و جاب الليل قطعه سيرا . تجواز ( tejv z ) ا . ع . نوعى از چادر منقش . ج : تجاويز . تجوال ( tajv l ) م . ع . جول تجويلا و تجوالا : گرد بر آمد . تجوب ( tajub ) ا خ . ع . قبيله‌اى از حمير و از آن قبيله است ابن ملجم نجوبى قاتل امير المؤمنين على عليه السلام . تجوخ ( tajavvox ) م . ع . تجوخت البئر : ريخته شد كنارهاى چاه . و تجوخت القرحة : كفيد و جارى گرديد ريم آن قرحه . تجود ( tajavvod ) م . ع . جيد اختيار كردن . تجور ( tajavvor ) م . ع . افتادن و منهدم گرديدن . و بر پهلو خفتن . تجورب ( tajavrob ) م . ع . پايتابه پوشيدن . تجوز ( tajavvoz ) م . ع . تجوز فى هذا : آسان فرا گرفت آن را و چشم‌پوشى كرد . و تجوز عن ذنبه : عفو كرد گناه او را . و تجوز الدراهم : قبول كرد درهمها را با آنكه مغشوش بودند . و تجوز فى الصلاة : سبك گزارد نماز را . و تجوز فى الكلام : سخن بمجاز گفت . تجوش ( tajavvoc ) م . ع . تجوش الليل : گذشت بهره‌اى از شب . و تجوش فى الارض : فرو رفت به زمين . تجوظ ( tajavvoz ) م . ع . سعى كردن . تجوع ( tajavvo ' ) م . ع . گرسنه گرديدن و خود را به قصد گرسنه داشتن . تجوف ( tajavvof ) م . ع . تجوفه تجوفا : باندرون وى در آمد . تجوق ( tajavvoq ) م . ع . گرد آمدن . تجون ( tajavvon ) م . ع . سپيد كردن دروازهء عروس و سياه كردن دروازهء ميت را . تجويب ( tajvib ) م . ع . جوب القميص : گريبان كرد پيراهن را . تجوية ( tajveyat ) م . ع . جوى السقاء تجوية : پيوند كرد خيك را .