حبا ( hab ) ا . ع . ابر بر هم نشسته و يا ابر بلند برآمدهء نزديك افق مانند كوه . حبأ ( haba ' ) ا . ع . هم‌نشين پادشاه و خاصهء وى و وزير . ج : احباء . حباء ( heb ' ) ا . ع . عطا و دهش بىپاداش و منت و يا عام است . حباء ( heb ' ) م . ع . حبا فلانا حبوة و حباء ( از باب نصر ) : بخشيد او را بىپاداش و منت و يا عام است . و بازداشت او را از عطيه . و حاباه محاباة و حباء . مر . محاباة . حباء ( heb ' ) و ( hob ' ) ا . ع . حبيته و نوعى از نشستن . حباب ( hab b ) ا . ع . شبنم و نهايت چيزى يق حبابك كذا اى غاية محبتك . و حبابك ان تفعل اى مبلغ جهدك . و حباب الماء : معظم آب و خطهاى آن كه از باد بر رويش پديد آيد . و كذلك حباب الرمل : و غوزهء آب كه به شيشه ماند . و نيز حباب ا خ : نام مردى و چند نفر صحابى . حباب ( heb b ) ا . ع . گوشوارهء يك دانه . و دوستى . و ج . حب . و ج . حبة . حباب ( heb b ) م . ع . حاب محابة و حبابا . مر . محابة . حباب ( hob b ) ا . ع . دوستى . و مرد دوست . و ديو و مار . و نام شيطانى . و ج . حبابة . و ام حباب : دنيا . حباب ( hob b ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غوزهء آب و چكره و فراسياب و كوپله و سرپوش شيشه‌اى و يا بلورى كه به شكل غوزهء آب ساخته باشند . حباب ( habb b ) ا . ع . فروشندهء سبو و فروشندهء سبوى مى . حبابة ( hab bat ) ا . ع . واحد حباب يعنى يك غوزهء آب . و ا خ . نام زنى محدثه - و از اعلام است . حبابة ( hob bat ) ا . ع . جانوركى سياه آبى . ج : حباب . حبابة ( heb bat ) ا . ع . حبابة السعدى : شاعرى دزد . حبابة ( habb bat ) ا . ع . از اعلام زنان عرب است . حبابير ( hab bir ) ع . ج . حبور ( habbur ) . حبأة ( hab'at ) ا . ع . گل پارهء سياه . حبات ( habb t ) ع . ج . حبة . حباتر ( hab ter ) ع . ج . حبتر . حباتر ( hob ter ) ا . ع . قطع‌كنندهء رحم . حباتك ( hob tek ) ا . ع . كم جثهء غير تناور . حباتل ( hob tel ) ا . ع . مرد كم گوشت و كم جثهء غير تناور . حباج ( hab j ) ا . ع . يك نوع درختى و درخت انگور . حباجر ( hob jer ) ا . ع . شوات نر و ستبر . حبا جعيزان ( hab joayz n ) ا . ع نام گياهى . حباجل ( hob jel ) ا . ع . كوتاه گرداندام . حباجى ( hab j ) ع . ج . حبج . ( habej ) . حباحب ( hab heb ) ا . ع . ناقهء تيزرو و سبك و شهرى . و ج . حبحاب . حباحب ( hob heb ) ا . ع . مگس شب تاب و ابو حباحب : مثله . و منه نار الحباحب ( hob hebe ) : و يا نار الحباحب : آتشى كه از بهم خوردن دو سنگ بر جهد و يا شرارهء آتش كه از آتش زنه برآيد . و ابو حباب ا خ : مردى بخيل بود از قبيلهء محارب كه از خوف مهمانان آتش نيفروختى مگر به هيزم باريك و نرم تا كسى دود آن نبيند . فنسبت اليها كل نار لا ينتفع بها فقيل نار الحباحب لما يقدحه الفرس و غيره بحافره من الحجارة . و ام حباحب : جانوركى مانند ملخ . حبار ( hab r ) و ( heb r ) ا . ع . نشان و علامت . حبارات ( hab r t ) ع . ج . حبار . حبارج ( hab rej ) ع . ج . حبرج . ( hobroj ) . حبارج ( hob rej ) ا . ع . شوات نر . حباريات ( hob rey t ) ع . ج . حبارى . حباريج ( hab rij ) ع . ج . حبرج . حبارير ( hab rir ) ع . ج . حبرور . و ج . حبرير . حباشات ( hob c t ) ع . ج . حباشة . و حباشات الطعام : ما يتناول منه . حباشة ( hob cat ) م . ع . حبش له حبشا و حباشة ( از باب ضرب ) : گرد آورد براى وى چيزى را . حباشة ( hob cat ) ا . ع . جماعت مردم از هر قبيله . ج . حباشات . و ا خ : نام بازار قديم تهامة و بازارى بود مر بنى قينقاع را . حباشية ( hob ceyyat ) ا . ع . عقاب . حباض ( hob z ) ا . ع . سستى و ضعف . حباط ( hob t ) ا . ع . بيمارى آماس شكم شتر از خوردن حندقوق و يا از بد هضمى گياه . حباطى ( hab t ) ع . ج . حبط ( habet ) . حباطى ( hab ti ) ع . ج . حبنطى ( habant ) . حباق ( hob q ) ا . ع . تيز و ضرطه و بيشتر در شتر و گوسپند گويند . و يا حباق :