على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
1140
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
بافنده . و ترخنه جو . جوشيره ( javcire ) ا . پ . نوعى از آش . و جولاه . جوظ ( javz ) و جوظان ( javaz n ) م . ع جاظ جوظا و جوظانا ( از باب نصر ) : خرامان رفت . و جاظ فلانا بالغصة : اندوهگين گردانيد فلان را . جوع ( jav ' ) م . ع . جاع جوعا و مجاعة ( از باب نصر ) : گرسنه گرديد . و جاع اليه : تشنه گرديد و مشتاق شد بسوى آن . جوع ( ju ' ) ا . ع . گرسنگى . و جوع البقر و يا جوع الكلب : بيمارى كه در مردم پديد آيد و هرچه خورد سير نشود و هم چنان گرسنه باشد . المثل سمن الكلب بجوع اهله يعنى فربهى سگ بو با افتادن در ميان شتران است او كلب اسم رجل خيف فسئل رهنا فرهن اهله ثم تمكن من اموال من رهنهم اهله فساقها و ترك اهله . و ربيعة الجوع ا خ : نام پدر طايفهاى از تميم . جوع ( ju ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گرسنگى و اشتها . جوع ( jovva ' ) ع . ج . جائع . جوعان ( jav ' n ) ص . ع . مرد گرسنه . ج : جياعى و جياع . جوعة ( jav'at ) ا . ع . يكبار گرسنه شدن . جوعى ( jav ' ) ص . ع . مؤنث جوعان زن گرسنه . ج : جياعى و جياع . جوغ ( juq ) ا . پ . چوبى كه وقت زراعت كردن بر گردن گاو نهند . جوغن ( javqan ) ا . پ . هاون سنگى . جوف ( javf ) ا . پ . زمين پست و هموار . و شكم و درون هر چيزى . و خيمهء عمال . ج : اجواف . و فى الحديث جوف الليل الاخرة اى ثلثه الاخر و هو الجزء الخامس من اسداس الليل . و وادئى به زمين عاد . و منه المثل اخلى من جوف حمار . مر . حمار . جوف ( javf ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جاى خالى كه ميان چيزى باشد و درون هر چيز . جوف ( javf ) م . ع . جافه جوفا ( از باب نصر ) : زد جوف آن را . و جافته الجراحة : رسيد آن جراحت تا جوف وى . و جفته بالطعنة : گذرانيدم طعنه را باندرون وى . جوف ( juf ) ع . ج . اجوف و جوفاء . جوف ( javaf ) ا . ع . فراخى و فراخ . جوف ( javaf ) م . ع . جوف جوفا ( از باب سمع ) : درون كاواك شد . جوفاء ( javf ' ) ا و ص . ع . مؤنث اجوف . و دلو فراخ . ج : جوف . و ميان تهى و كاواك از نيزه و درخت . جوفان ( juf n ) ا . ع . نرهء خر . جوفر ( javfar ) ا . ع . جوهر . جوفى ( jufi ) و ( jufiy ) ا . ع . نوعى از ماهى . جوفى ( jufiy ) ص . ع . فراخ و درون كاواك . جوق ( javq ) ا . ع . معرب جوخ فوج . و جماعت و گروه مردم . جوق ( javaq ) م . ع . جوق وجهه جوقا ( از باب سمع ) : كج گرديد روى آن . جوق ( javeq ) ص . ع . كسى كه رويش كج باشد . جوقة ( javqat ) ا . ع . گروه مردم . جوق جوق ( javq - javq ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - فوحفوج و دستهدسته و گروه گروه . جوكان ( javk n ) ا . پ . چوگان و چوب كماندارى كه در آب بازى به كار برند . جوكان دار ( javk n - d r ) ص . پ . چوگاندار . جوكك ( jukak ) ا . پ . مرغى مانند گنجشك . جو كوب ( jav - kub ) ص . پ . خرد شده و نيمكوب شده . جوگان ( javg n ) ا . پ . نوعى از غله كه ذرة نيز گويند . جوگى ( jugi ) ا . پ . قسمى از مردم درويش در هندوستان . ج : جوگيان . جوگيان ( jugi n ) ا . پ . ج : جوگى . جول ( javl ) ا . ع . رمهء گوسپندان بسيار . و لشكر بزرگ . و گروه شتران . و گروه اسبان . و يا سى اسب . و يا چهل اسب . و شتران نجيب . و بز كوهى كلانسال . و نوعى از درخت . و كوه . جول ( javl ) و ( jul ) ا . ع . گرد و غبار و خاك . جول ( javl ) و ( jul ) م . ع . جال فى الطواف جولا و جولا و جؤلا و جولانا و جيلانا ( از باب نصر ) : گرد برآمد در طواف . جول ( jul ) ا . پ . غليواج . جول ( jul ) ا . ع . عقل و عزم و آهنگ . يق ما له جول اى عقل و عزيمة . و گروه از اسبان و شتران . و كرانهء قبر . و گرداگرد اندرون چاه تا سر آن . و كرانهء دريا . و كوه . ج : اجوال و جوال و جوالة . و گلهء شتران و گوسپندان . و سنگ كه در ته آب باشد .