دار و طراز دار . تبسر ( tabassor ) م . ع . تفحص كردن . و تبسر الحاجة : پيش از وقت خواست حاجت خود را . و تبسرت رجله : خفت پاى او . و تبسر النهار : خنك گرديد روز . و تبسر الثور : چريد گاو ريشه‌هاى گياه خشك را . تبسط ( tabassot ) م . ع . گستردن و پهناور گرديدن . و تبسط فى البلاد : رفت در شهرها بهر سوى آنها . تبسق ( tabassoq ) م . ع . بلند و دراز شدن . تبسل ( tabassol ) م . ع . ترش‌روى گرديدن از خشم و يا از شجاعت . و يا ناخوش داشته شدن ديدار و ترك كرده شدن ملاقات شخص . تبسم ( tabassom ) م . ع . دندان سپيد كردن . و تبسم البرق : درخشيد برق . تبسم ( tabassom ) ا . پ - مأخوذ از تازى - خندهء بىصدا به نحوى كه دندانهاى پيشين نمايان گردد . تبسيدن ( tabsidan ) ف ل . پ . تفسيدن و داراى لبهاى تركيده شدن از شدت گرما . و يا ناتوان و بىآرام گشتن از گرمى هوا . تبسيده ( tabside ) ص . پ . تركيده لب از گرما . تبسيط ( tabsit ) م . ع . گستردن . تبسيق ( tabsiq ) م . ع . منت نهادن يق لا تبسق علينا . تبسيل ( tabsil ) م . ع . مكروه و ناخوش داشتن . تبش ( tabec ) ا . پ . تابش . و گرما و گرمى . و فروع و پرتو . و آتش . تبشبش ( tabacboc ) م . ع . شادمان و تازه‌روى شدن يق تبشبس به : و تبشبش از خداى تعالى بمعنى رضا و اكرام است . تبشر ( toboccer ) ا . ع . مرغ صفاريه . تبشرة ( toboccerat ) ا . ع . واحد تبشر . تبشش ( tabaccoc ) م . ع . شادمان و گشاده‌روى شدن . تبشى ( tabci ) ا . پ . طبقى باشد لب گردان كه از مس و يا نقره و يا از طلا سازند . تبشير ( tabcir ) ا . پ . گل گازران . و گچ . تبشير ( tabcir ) م . ع . مژده دادن و بشرنى بوجه حسن : ملاقات كرد مرا به گشاده‌روئى . تبشير ( tabcir ) ا . ع . مفرد تباشير . مر . تباشير . تبشيط ( tabcit ) م . ع . شتابى كردن و شتابانيدن . تبصبص ( tabasbos ) م . ع . تبصبص - الكلب : دم جنبانيد سگ و چاپلوسى كرد . تبصر ( tabassor ) م . ع . شناسا شدن . و نيك نگريستن . و تأمل كردن يق تبصر الهلال اى طلب ان يراه . تبصرة ( tabserat ) م . ع . بصره تبصيرا و تبصرة . مر . تبصر . تبصره ( tabsere ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نيك نگريستن . و تأمل . و ايضاح . تبصص ( tabassos ) م . ع . درخشيدن . تبصع ( tabasso ' ) م . ع . تبصع العرق من الجسد : اندك اندك خوى بر آمد از بنهاى موى . تبصل ( tabassol ) م . ع . پوست باز كردن و تبصلوه : بسيار سؤال كردند از وى تا سپرى شد آنچه نزد او بود . تبصية ( tabseyat ) م . ع . خصى گردانيدن . تبصير ( tabsir ) م . ع . بصره تبصيرا و تبصرة : شناسا و بينا كرد او را . و بصر : ببصره در آمد و نيز تبصير : تعريف و ايضاح كردن . و پريدن گوشت از هر بند و جدا كردن آن . و چشم باز كردن سك بچه . و بريدن . و بريدن سر . تبصيص ( tabsis ) م . ع . بصصت الارض تبصيصا : بر آورد زمين آنچه كه اول بر مىآورد . و بصص الجرو : چشم باز كرد سگ بچهء نوزاد . تبصيل ( tabsil ) م . ع . پوست باز كردن . تبضبض ( tabazboz ) م . ع . بناز و نعمت زيستن . تبضض ( tabazzoz ) م . ع . تبضضته : براى او گرفتم همه چيز را . و تبضضت حقى منه : اندك اندك حق خود را از وى تمام گرفتم . تبضع ( tabazzo ' ) م . ع . شكافته شدن جلد . و تبضع العرق : روان شد خوى اندك اندك از بن مويها . و تبضعت جبهته : عرق كرد پيشانى او . تبضيض ( tabziz ) م . ع . بناز و نعمت زيستن . تبضيع ( tabzi ' ) م . ع . بريدن . تبطح ( tabattoh ) م . ع . تبطح السيل : بسيار شد سيل در بطحاء تبطرق ( tabatroq ) ا . ع . رفتار اسب جواد و زن پارسا . تبطش ( tabattoc ) م . ع . تبطشت الركاب باحمالها : مانده گرديدند شتر سواران تا اينكه جنبيدن نتوانستند . تبطل ( tabattol ) م . ع . شجاع و دلير گرديدن . و بطالت دوست شدن و تبطلوا بينهم اى تداولو الباطل : گرفتند باطل را نوبت بنوبت .