على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

1048

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

سخت شعله زن . و ميانهء حرب جاى . و شدت كشتار در جنگ . و جاى سخت گرم . و موت و مرگ . جاحم ( j hem ) ص . ع . رجل جاحم : مرد چشم باز كرده . جاحمة ( j hemat ) ص . ع . عين جاحمة : چشم وازمانده . جاحى ( j hi ) ا . ع . حازق دانا و نيكو نماز گزارنده . جاخر ( j xer ) ا . ع . وادى فراخ . جاخسوك ( j xsuk ) ا . پ . داسى كه بدان غله درو كنند . جاد ( j d ) ا . ع . ابو جاد باطل يق وقعوا فى ابى جاد . جاد ( j den ) ع . مر . جادى . جاد ( j dd ) ص . ع . كوشندهء در كارى . جاداد ( j d d ) ا . پ . مكان و شغل و سرمايهء تاجر . و نركهء ميت . جادب ( j deb ) ص . ع . كاذب و دروغگو . و عيب‌كننده . جادة ( j ddat ) ا . ع . شاه راه . ج : جواد . جادس ( j des ) ا . ع . آثار محو شده و درشت از هر چيزى . جادس ( j des ) و جادسة ( j desat ) ص . ع . زمين بىعمارت و بىزراعت و يا زمينى كه هيچ نروياند . ج : جوادس . جادف ( j def ) ص . ع . ظبى جادف : آهوئى كه گام كوتاه زند و تيز رود . ج : جوادف . جادل ( j del ) ص . ع . بچهء آهوى قوت گرفته و برفتار آمده و جز آن . و غلام جادل : كودك سخت و باقوت گشته . جادنگو ( j dangu ) و جادنگوى ( j danguy ) ا . پ . كسى كه هر چه نذر آتشكده و مؤبدان و هيربدان كرده باشد به مصرف آن برساند . جادو ( j du ) ا . پ . سحر و ساحر و شعبده و افسون . و چشم معشوق . و سياه . و جادو كردن : افسون كردن و سحر نمودن . و زلف جادو : زلف سياه . جادوانه ( j dov ne ) م ف . پ . ساحرانه و بطور سحر و افسون و شعبده . جادو خيالى ( j du - xay li ) ا . پ . شيطنت و شعبده . جادو زبان ( j du - zab n ) ص . پ . شاعر و مرد فصيح و بليغ . جادو زن ( j du - zan ) ص . پ . شعبده‌باز . جادوستان ( j dust n ) ا . پ . مملكتى كه در آن جادوگران بسيار باشد . جادو سخن ( j du - soxan ) ص . پ . شاعر و فصيح و سخن فصيح . جادو فريب ( j du - farib ) ص . پ . كسى كه بواسطهء شعبده و افسون فريب دهد . جادو كار ( j du - k r ) ص . پ . جادوگر . جادو كنا ( j du - kon ) ا . پ . شعبده‌باز و افسون‌گر و جادوگر . جادوگر ( j du - gar ) ا . پ . ساحر و شعبده‌باز . جادوگرى ( j du - gari ) ا . پ . ساحرى . جادو نژاد ( j du - nej d ) ص . پ . كسى كه از نژاد جادوگران باشد . جادووش ( j du - vac ) ص . پ . مانند جادو و سحر و جادوكننده و افسونگر . جادوى ( j duy ) ا . پ . جادو . جادوئى ( j dui ) ا . پ . ساحرى و سحر و شعبده . جاده ( j de ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - راه و شاه راه و راه راست و شارع و راه عام و راه كوفته شده و راه متوسط و مستقيم . و جادهء شرع : حدود شرع و راه شرع . جادى ( j di ) ا . پ . زعفران . جادى ( j di ) ا . ع . خواهندهء عطا . ج : جداة . جادى ( j di ) و جاديا ( j dey ) و جادياء ( j dey ' ) ا . ع . زعفران . و مى . جاذ ( j 'z ) م . ع . جأذجأذا ( از باب فتح ) : برد آب و مانند آن را بر دهان . جاذب ( j zeb ) ص . ع . ناقة جاذب : ناقهء كم شير شده . ج : جذاب . جاذب ( j zeb ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - كشنده و به خود كشنده و جذب‌كننده و فريبنده و دلكش و دل‌ربا . جاذبة ( j zebat ) ص . ع . ناقة جاذبة : ناقهء كم شير شده ج : جواذب . و القوة الجاذبة : قوه‌اى كه چيزى را جذب مىكند . جاذبه ( j zebe ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - كشنده و جذب‌كننده و دل‌ربا . و قوهء جاذبه : قوه‌اى كه چيزى را به خود مىكشد و جذب مىكند . جأذر ( ja zer ) ع . ج . جؤذر ( jo'zar ) و جؤذر ( jo'zor ) . جاذل ( j zel ) ص . ع . بر جاى ايستاده مانند ستون . و شادمان . ج : جذلان . و سقاء جاذل : خيكى كه شير را بدمزه گرداند . جاذو ( j zu ) ا . پ . جادو و ساحر و افسون‌گر . جاذى ( j zi ) ص . ع . بر سر پاى نشيننده و بر سر انگشتان ايستاده . ج : جذاء . و رجل جاذ : مرد كوتاه ارش و كوتاه دست . جاذية ( j zeyat ) ا . ع . مؤنث جاذى . جأر ( ja'r ) ا و ص . ع . گياه انبوه و مرد ستبر . و غيث جأر : ابر بسيار باران .