دفينهء زمين و مردهء زمين . ج : اثقال . قوله تعالى وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها . و نيز ثقل ا خ : نام موضعى . ثقل ( soql ) ع . ج . ثقيل و ج . ثقال . ثقل ( seqal ) و ( seql ) م . ع . ثقل ثقلا و ثقلا و ثقالة . مر . ثقالة . ثقل ( saqal ) م . ع . ثقل ثقلا ( از باب سمع ) : بيمار گرديد و سخت شد بيمارى او . ثقل ( saqal ) ا . ع . متاع و كالا و كالاى مسافر و حشم وى . ج . اثقال . و هر چيز نفيس محفوظ . الحديث : انى تارك فيكم الثقلين كتاب الله و عترتى اهل بيتى و انهما لن يفترقا حتى يردا على الحوض . ثقل ( seqal ) ا . ع . گرانى - ضد خفت . ثقلاء ( soqal ' ) ع . ج . ثقيل يقال هو من ثقلائهم . ثقلان ( saqal n ) ا . ع . ( بصيغهء تثنيه ) آدميان و پريان . و رسول الثقلين : آن حضرت صلى اللّه عليه و آله كه مبعوث بر انس و جن بود . ثقلة ( saqlat ) و ( saqalat ) ا . ع . گرانى طعام در شكم . ثقلة ( saqalat ) و ( saqlat ) ا . ع . پينكى و سستى و كسالت يق انى وجدت ثقلة فى جسدى . ثقلة ( saqelat ) و ( seqalat ) و ( saqalat ) و ( saqlat ) و ( seqlat ) ا . ع . رخت و متاع و كالا يق ارتحلوا بثقلتهم اى باثقالهم و امتعتهم كلها . ثقوات ( soqav t ) ع . ج . ثقوة . ثقوب ( saqub ) ا . ع . آتش افروزينه . ج . ثقب . ثقوب ( soqub ) م . ع . ثقبت النار ثقوبا و ثقابا . مر . ثقابة . ثقوب ( soqub ) ا . ع . ج . ثقب . ثقوة ( soqvat ) ا . ع . سكوره كه پياله‌اى از گل باشد . ج : ثقوات . ثقه ( seqe ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - شخص استوارى كه بر قول و فعل وى اعتماد باشد مردم را . ثقيب ( saqib ) ص . ع . بسيار سرخ . و ناقهء بسيار شير . ثقيب ( soqayb ) ص . ع . راهى از اعلاى ثعلبية تا شام . ثقيف ( saqif ) ا و ص . ع . مرد زيرك و چالاك . و ا خ . پدر قبيله‌اى از هوازن كه نام او قسى بن منبة بن بكر بن هوازن است . و خل ثقيف : سركهء بسيار ترش و تيز . ثقيف ( seqqif ) ص . ع . مرد زيرك و چالاك . و خل ثفيف : سركهء نيك ترش . ثقيل ( saqil ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - سنگين و گران . و طعامى كه در شكم گرانى كند و تحليل نرود . ثقيل ( saqil ) ص . ع . كسى كه صحبت وى را ناخوش دارند . ج . ثقال و ثقلاء يقال هو من ثقال الناس و ثقلائهم . و نيز ثقيل : سنگين و گران . ج : ثقال و ثقل ( soqol ) . و بيمار بسيار سخت . ثك ( sakk ) م . ع . ثك فى الارض ثكا ( از باب ضرب ) : سياحت كرد در زمين . ثكالى ( sak l ) ع . ج . ثكلى ( sakl ) . ثكثكة ( saksakat ) م . ع . گول گرديدن و عربده كردن . ثكثكة ( saksakat ) ا . ع . زن خويله . ثكل ( sokl ) ا . ع . بىفرزندى . و موت و هلاك . ثكل ( sokl ) و ( sakal ) م . ع . ثكل ثكلا و ثكلا ( از باب سمع ) : مرد و هلاك شد . و ثكل فلان حبيبه : گم كرد فلان دوست خود را . و كذلك ثكلت المراة ولدها . ثكلان ( sakl n ) ص . ع . محروم از فرزند و كسى كه مادرش او را گم كرده باشد . ثكلانة ( sakl nat ) ص . ع . محروم از فرزند و زنى كه فرزند گم كرده باشد . ثكلى ( sakl ) ص . ع . زنى كه فرزند گم كرده باشد و محروم از فرزند . ج : ثكالى . ثكم ( sakm ) م . ع . ثكمت آثارهم ثكما ( از باب نصر ) : پى گرفتم نشانهاى پاى ايشان را . و ثكم الامر : لازم گرفت آن كار را . و ثكم بالمكان : مقيم شد در آن جاى . ثكم ( sakam ) م . ع . ثكم الامر او الطريق ثكما ( از باب سمع ) : لازم گرفت آن كار و يا آن راه را و ثكم بالمكان : لازم گرفت و مقيم شد در آن جاى . ثكم ( sakam ) و ( sokam ) ا . ع . ميانهء راه و طريقهء آن و جهت آن . ثكم ( sokam ) ا . ع . رهنما و رهبر و پيشرو ثكن ( sakan ) ا خ . ع . نام كوهى . و ثكن الطريق : ميانهء راه . ثكن ( sokan ) ع . ج . ثكنة . ثكنة ( soknat ) ا . ع . گردن بند و حميل و رايت و علامت . و قبر و چاه آتش و مغاكچه . و گروهى از كبوتران . و نيت ايمان با كفر . و پارهء پشم كه در گردن شتر آويزند . و ميانهء لشكر . ج : ثكن ( sokan ) . ثكول ( sakul ) ص . ع . فلاة ثكول : بيابانى كه روندهء در آن گم گردد و هلاك شود و بندرت گويند امراة ثكول يعنى زن بچه گم كرده .