على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
1032
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
نام شاعرى و بدين معنى بدون الف و لام آيد . ثرن ( saran ) م . ع . رنجانيدن دوست و همسايهء خود را ( و الفعل من سمع ) . ثرنطى ( sarant ) ص . ع . رجل ثرنطى : مرد احمق گران و مرد گران تن . ثرواء ( sarv ' ) ص . ع . مؤنث اثرى زن بسيار مال . ثروان ( sarv n ) ص . ع . رجل ثروان : مرد بسيار مال . ثروان ( sarv n ) ا خ . ع . نام ابو هنقة كه در حماقت بوى مثل زنند . و ا خ . نام مردى از رواة شعر . ثروان ( sarv n ) ا . ع . تثنيهء ثرى گله و زمين . مر . ثريان . ثروب ( sorub ) ع . ج . ثرب . ثروة ( sarvat ) ا . ع . بسيارى عدد از مردم و مال يق انه لذو ثروة من مال و رجال . و شبى كه ماه و پروين در آن با هم جمع شوند . ثروت ( sarvat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بسيارى مال از ملك و نعمت و عقار و ضياع و خدم و حشم و خانه و اثاث البيت و وجوه نقدى و رمه و گله و جز آن و مهترى . و ثروت مملكت : ما حصل آن از محصولات حيوانى و نباتى و كانى . ثرودة ( sarudat ) ا . ع . تريد و اشكنه . ثرور ( sarur ) ص . ع . ناقه و يا گوسپند بسيار شير و فراخ سوراخ پستان . ثرور ( sorur ) ع . ج . ثرة و ثرة . ثرور ( sorur ) و ثرورة ( sorurat ) م . ع . ثرثرا و ثرورا و ثرورة و ثرارة . مر . ثر . ثروغ ( soruq ) ع . ج . ثرغ . ثروى ( sarv ) ص . ع . مؤنث ثروان زن بسيار مال . ثرى ( sar ) ا ع . ترى و نمى و خاك و نمناك و زير زمين و يا خاكى كه اگر تر گردانند چفسنده نگردد . و اسبان و مال و زمين و عرق و خوى . ج : اثراء . قال الاصمعى العرب تقول شهر ثرى و شهر ترى و شهر مرعى اى تمطر اولاثم يطلع النبات فتريه ثم يطول فترعاه النعم . ثرى ( sar ) ا . ع . ثريت الارض ثرى ( از باب سمع ) : ترونم گرديد زمين پس از خشكى و يبوست . ثرى ( sari ) ص . ع . خشنود و راضى و بسيار توانگر و مالدار . ثرى ( sariy ) ص . ع . مال ثرى : مال بسيار . و رجل ثرى : مرد بسيار مال و توانگر . ثريا ( sorayy ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پروين و پرن كه رفه نيز گويند . ثرياء ( sary ' ) ا . ع . خاكى كه اگر تر گردانند چسبنده نگردد . ثرياء ( sorayy ' ) ص . ع . ارض ثرياء : زمين تر و نم . ثرياء ( sorayy ' ) ا . ع . مصغر ثروى و ا خ : نام زنى . و پروين لكثرة كواكبه مع ضيق المحل و ا خ . موضعى و چاهى به مكه و بناهاى چند در بغداد مر معتضد باللّه را . و چندين آب . ثرياطة ( sery tat ) ا . ع . گل و لاى يق صارت الارض ثرياطة . ثريا مقام ( sorayy - maq m ) و ثريا مكان ( sorayy - mak n ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - برافراشته شدهء مانند پروين . ثريان ( sary n ) ص . ع . تر حديث موسى و الخضر فبينا هو فى مكان ثريان . ثريان ( saray n ) ا . ع . تثنيهء ثرى مانند ثروان گله و زمين و يقال التقى الثريان او الثروان و ذلك ان يجئ المطر فيرسخ فى الارض حتى يلتقى هو و ندى الارض . و ايضا لبس اعرابى عريان فروة فقال التقى الثريان اى شعر العانة و و بر الفروة . و ايضا يقال لشريف الاب و الام التقى الثريان تشبيها بذلك اى التقى شرف ابيه و شرف امه . ثرية ( sareyyat ) ص . ع . ارض ثرية : زمين تر و نم . ثريد ( sarid ) ا . ع . تريد . و هو غالبا لا يكون الا من لحم . و كفى كه بالاى خمر آيد . خ : ثرائد . ثريدة ( saridat ) ا . ع . ثريد و كفى كه بالاى شراب آيد . ثش ( sacc ) م . ع . ثش سقاءه ثشا ( از باب نصر ) : بيرون كرد باد از مشك خود . ثط ( satt ) ا و ص . ع . مرد گران شكم كه راه رفتن نتواند . و كوسه و يا كسى كه مو در ريش و ابروى او كم باشد و بدين معنى بدون ذكر حاجبين مستعمل نشود يق رجل ثط الحاجبين . ج : اثطاط و ثط ( sott ) و ثطان و ثطاط و ثططة . و نيز ثط : ريغ و تغوط . ثط ( satt ) م . ع . ثط ثطا و ثططا و ثطاطة و ثطوطة ( از باب نصر و ضرب و سمع ) : كوسه گرديد و گران شكم شد . و ثط الصبى و غيره : ريغ زد آن كودك و جز آن . ثط ( sott ) ع . ج . ثط و ج . ا ثط . ثطاء ( satt ' ) ا . ع . زن پست سرين . و عنكبوت و يا جانورى كوچك و سخت گزنده . ثطاة ( sot t ) و ( sat t ) ا . ع . جانورى كوچك . ثطاط ( set t ) ع . ج . ثط و ج . ثطة .