يطرحون فيها ملحا من حيث لا يشعر يهولون بها و الهولة اسم تلك النار . تهويل ( tahvil ) ا . ع . واحد تهاويل . تهويم ( tahvim ) م . ع . سر فرود افگندن و جنبانيدن از خواب . تهوين ( tahvin ) م . ع . آسان و سبك كردن بر كسى . و سبك داشتن . و حقير و هيچ شمردن . تهى ( tahi ) و ( tehi ) و ( tohi ) ص . پ . خالى مقابل پر . و نان تهى : نان بىنانخورش و نان تنها . و ميان تهى : مجوف و ميان خالى . و تهى نمودن : از چيزى سلب نمودن . تهى ( tehi ) ا خ . پ . نام شهرى . تهى ( tehi ) ع . مؤنث ذا يعنى اسم اشاره‌اى كه بدان به زن اشاره مىكنند . تهيات ( tahiy t ) ع . ج . تهية . تهى آخر ( tohi - xor ) ص . پ . گذاشته شدهء بىآب و دانه . تهى آغوش ( tohi - quc ) ص . پ . محروم از معشوقى كه در آغوش گيرد . تهييب ( tahayyob ) م . ع . از همديگر رسيدن يق تهيبته و تهيبنى . تهى پاى ( tohi - p y ) ص . پ . برهنه پاى و بىكفش . و جلد و شتابان . تهية ( taheyat ) ا . ع . نظم و ترتيب و آمادگى و تدارك . ج . تهيات . تهيث ( tahayyos ) م . ع . دادن . تهيج ( tahayyoj ) م . ع . برانگيخته گرديدن و جنبيدن . تهى چشم ( tehi - cacm ) ص . پ . بخيل و حريص و آزمند و طمعگار . تهى دست ( tehi - dast ) ص . پ . فقير و بىپول و بخيل و ممسك . تهيدن ( tehidan ) و ( tahidan ) ف ل . پ . خالى شدن . تهى دو ( tehi - dov ) ص . پ . تنبل و بيكار و هرزه گرد . تهير ( tahayyor ) م . ع . فرو دريدن بنا . تهى راى ( tehi - r y ) ص . پ . عاجز و ناتوان در تدبير و رأى . تهى رفتن ( tehi - raftan ) ف ل . پ . تنها سفر كردن و تنها رفتن با دست خالى و بىخبر رفتن و راه گم كردن . تهى رو ( tehi - rov ) ص . پ . گمراه و منحرف از راه . تهى روى ( tehi - ravi ) ا . پ . گمراهى و ضلالت و بىراهى . و مسافرت . تهى شكم ( tehi - cekam ) ص . پ . خالى شكم و گرسنه . تهيشه ( tahice ) ا خ . پ . نام شهرى پايتخت فريدون . تهيض ( tahayyoz ) م . ع . شكسته شدن . تهيع ( tahayyo ' ) م . ع . گسترده گرديدن و منبسط شدن . تهيعر ( tahay'or ) م . ع . بيكجا قرار و آرام ناگرفتن زن . تهيف ( tahayyof ) م . ع . سموم زده شدن . تهيگاه ( tehi - g h ) و ( tohi - g h ) ا . پ . آن جزء از پهلوى آدمى كه بالاى استخوان سرين و زير استخوانهاى پهلو مىباشد . تهيل ( tahayyol ) م . ع . ريخته و فرو دريده شدن خاك و ريگ و جز آن . و روان شدن . تهيم ( tahim ) ا . ع . تهمت نهاده . تهيم ( tahayyom ) م . ع . يك نوع رفتارى نيكو . تهى مغز ( tehi - maqz ) ص . پ . بىمغز و نادان و بىهوش . تهى ميان ( tehi - mi n ) ص . پ . مجوف و ميان خالى . تهى نام ( tohi - n m ) ص . پ . بىنام و آنكه جز نام چيزى را از وى در ميان نباشد . تهيؤ ( tahayyo ' ) م . ع . تهئ للامر : آماده شد براى آن كار . تهى و تهك ( tahi - o - tahak ) ص . پ . خالى و برهنه و عريان . تهيه ( tahiye ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تدارك و بسيج و آمادگى و ترتيب و آنچه براى پيشرفت كار و انجام آن آماده و حاضر كنند . و تهيه ديدن : تدارك ديدن و آلات و ادوات كارى را فراهم كردن . و تهيه كردن : تدارك كردن و اسباب كار و شغلى را آماده و فراهم نمودن . تهييئ ( tahyi ' ) م . ع . راست و نيكو كردن كار را . تهييب ( tahyib ) م . ع . مهيب گردانيدن چيزى را نزد كسى يق هيبت الشيئ اليه اى جعلته مهيبا عنده . تهيئة ( tah'yeat ) م . ع . راست و نيكو كردن كار را . تهييت ( tahyit ) م . ع . هيت به : بانگ كرد و خواند او را . تهييج ( tahyij ) م . ع . برانگيختن . و حركت دادن . و خشك كردن باد گياه را يق هيجت الريح النبت اذا ايبسه . تهييخ ( tahyix ) م . ع . زياد كردن چربش را در هريسه . و بر انگيختن تكه را براليز . تهبيد ( tahyid ) م . ع . اصلاح كردن . و حركت دادن . و رنج رسانيدن . و بيم كردن . و شتافتن . و زجر كردن . تهييغ ( tahyiq ) م . ع . نيكو كردن باران زمين را . و افزودن چربش در اشكنه .