و دشنام دادن . و هجو كردن . تهليس ( tahlis ) م . ع . لاغر شدن . نهليك ( tahlik ) م . ع . ميرانيدن و نيست كردن . تهليل ( tahlil ) م . ع . لا إله الا اللّه گفتن . و سپسايگى برگشتن يق حمل فما هلل . و بد دل شدن . و گريختن . و نامه نوشتن . و سپس ماندن . و باز ايستادن از دشنام دادن يق هلل عن شتمه اذا تاخر عنه . تهم ( tahm ) ا . ع . زمينى كه از آن بسوى دريا فرود آيند . تهم ( taham ) م . ع . تهم الدهن و اللحم تهما ( از باب سمع ) : متغير گرديد و بد بوى شد روغن و گوشت . و تهم فلان : عاجز و متحير گرديد فلان . و تهم البعير : ناخوش و ناگوارد داشت چراگاه را آن شتر . تهم ( taham ) ا . ع . سختى گرما و سكون باد . تهم ( tahem ) ص . ع . بد بوى و فاسد و متغير شده . تهم ( toham ) ا . ع . از اعلام دختران است . تهم ( taham ) و ( tahm ) ا . پ . مردى كه در بزرگى جثه و تركيب و قد و قامت و شجاعت و دليرى و مردى و دلاورى عديل نداشته باشد . و نام آسمان نهم . تهماع ( tahm ' ) م . ع . همع همعا و هموعا و همعانا و تهماعا مر . همع . ته مانده ( tah - m nde ) ا . پ . آنچه از طعام در خوان باقى ماند . تهمة ( tahamat ) ا . ع . بد بوئى گوشت يق فى اللحم تهمة . و زمينى كه از آن بسوى دريا فرود آيند . تهمة ( tahmat ) ا . ع . لغتى است در تهامة . و ا خ . شهرى و بلده‌اى . تهمة ( tohamat ) و ( tohmat ) ا . ع . بد گمانى . تهمت ( tohmat ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بوسين و نسبت گناه و منقصت و عيب به كسى كه دارا نباشد . و گمان بد . و تهمت برداشتن : رفع گناه و عيب از كسى كردن . و تهمت بستن : نسبت گناه و بوسين و عيب به كسى دادن و همچنين تهمت زدن و تهمت كردن و تهمت نهادن . تهمت آلود ( tohmat - lud ) ص . پ . بد نام و منسوب به گناه و عيب و بد گمان . تهمت بسته ( tohmat - baste ) ص . پ . داراى بهتان و بدنام . تهمتره ( tahamtare ) ا خ . پ . يكى از اسمهاى رستم . تهمت زده ( tohmat - zade ) ص . پ . داراى بهتان و بدنام . تهمت كرده شده ( tohmat - karde - code ) ص . پ . بهتان زده شده . تهمت كش ( tohmat - kac ) ص . پ . مفترى و بد گمان و بد گو و بد گمان شده . تهمتن ( tahamtan ) و ( tahmtan ) ا . پ . قوى جثه و شجاع و زور آور و دلاور و زبر دست . و سهمگين و مهيب . و بىنظير و بىهمتا . و سپهدار و لشكر كش و خداوند سپاه . و فلك نهم . و بندگى و فرمانبردارى . و يكى از القاب . رستم . و ا خ . نام بهمن . تهمتى ( tohmati ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - و همى و بدگمان . و ناشايسته و فضيخ . و مفترى و افترا كار . تهمرش ( tahamroc ) م . ع . جنبيدن . تهمش ( tahammoc ) م . ع . روان شدن چشمهء چاه . تهمط ( tahammot ) م . ع . ستدن آب به ستم . تهمع ( tahammo ' ) م . ع . تباكى كردن . تهمك ( tahamak ) ص . پ . خالى و تهى و برهنه و عريان . تهمك ( tahammok ) م . ع . ستيهيدن . و كوشيدن . و در بطالت و تباهى انداختن نفس خود را . تهمل ( tahmal ) ص . پ . تنبل و كاهل و سست و آزمند و حريص . و ناموافق و تهبل . تهمم ( tahammom ) م . ع . جستن چيزى را . و تجسس نمودن . و شپش جستن در سر كسى . تهمؤ ( tahammo ' ) م . ع . شكافته و كهنه شدن جامه . تهمورث ( tahmuras ) و تهمورس ( tahmuras ) ا . پ . نفس ناطقهء فلكى . و ا خ . نام پادشاه سيوم از سلسلهء پيشداديان ملقب به ديوبند . تهمير ( tahmir ) ا خ . پ . پهلوانى از خانوادهء رستم . تهميشه ( tahmice ) ا خ . پ . نام جنگلى . تهميم ( tahmim ) ا . ع . باران سست . ته مينا ( tah - min ) ا . پ . باقيماندهء از شراب در مينا . تهمينه ( tahmine ) ا . پ . نام دختر پادشاه سمنگان كه مادر سهراب پسر رستم باشد . تهن ( tahan ) م . ع . خواب رفتن . و بخواب شدن ( و الفعل من سمع ) . تهن ( tahen ) ص . ع . خوابيده و بخواب رفته . ته نال ( tah - n l ) ا . پ . زينت و آرايشى كه در ته غلاف باشد . تهنبس ( tahanbos ) م . ع . خبر جستن . تهنج ( tahannoj ) م . ع . تهنج