توشگان ( tucg n ) ا . پ . گلخن و توشكان . توشل ( tuc l ) و ( tucel ) ا . پ . قباى نازك تابستانى كه از كتان باشد و توزى نيز گويند . توشمال ( tucm l ) ا . پ . ناظر و خوانسالار و چاشنىگير و رئيس طوايف لرها . توشمان ( tucm n ) ا . پ . نشان و علامت . و ميان خانه . و كوشك و قصر . توشن ( tavaccon ) م . ع . كم شدن آب . توش و پوشت ( tuc - o - puct ) ا . پ . قدرت . و توانائى و شوكت و جلال . توشوش ( tavacvoc ) م . ع . جنبيدن قوم . و پيش و پس و زير و زبر شدن . توشه ( tuce ) ا . پ . طعام اندك و قوت لا يموت . و ذخيره و تدارك و زاد و ما يحتاج سفر از خوراك . و توشه برداشتن : مصمم گشتن براى مسافرت . و توشهء چشم : نگاه زياده از حد بجانب مطلوب . و توشهء راه : آزاد و ما يحتاج مسافرت از خوراكى . و توشه و گوشه : خوراك و منزل . و گوشهء بىتوشه : ناحيهء لم يزرع و باير . توشه پرورد ( tuce - parvard ) ص . پ . آنكه توشه و زاد بر مىدارد . توشه خانه ( tuce - x ne ) ا . پ . جامه‌دان . و انبار ذخيره و آذوقه . توشه دان ( tuce - d n ) ا . پ . خورجين و تنچه و كيسه‌اى كه در آن آذوقه گذارند . و جامه‌دان . توشه كش ( tuce - kac ) ص . پ . آنكه توشه و آذوقه حمل مىكند . توشى ( tuci ) ا . پ . توژى و دانگانه . توشى ( tavacci ) م . ع . توشى فيه الشيب : نمايان شد در او سپيدى موى به رنگ و نگار . توشية ( tavceyat ) م . ع . نگار كردن جامه و آراستن و نيكو نمودن آن ( شدد للمبالغة ) . توشيج ( tavcij ) م . ع . درهم پيوسته گردانيدن خويشى و پيوند را يق وشجها الله . و با هم ديگر بستن كجاوه را بدوال و جز آن تا از آن چيزى بيفتد . توشيح ( tavcih ) م . ع . حمايل در افگندن به گردن ديگرى . توشيح ( tavcih ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آراستگى و زينت . و باصطلاح عروض صنعتى كه در آن شاعر بطريقى انشاى شعر كند كه چون حروف اول مصرعها و يا بيتها را جمع كنند اسم مطلوب بيرون آيد . توشيع ( tavci ' ) م . ع . نگار كردن جامه را . و باغنده ساختن پنبه را بعد زدن . و در ابهام و خنصر پيچيدن رشته را تا در ماشوره و زاغوته داخل نمايند . و برآمدن سپيدى موى بر سر . توشيغ ( tavciq ) م . ع . خون آلودن جامه چنان كه خطوط پيدا گردد . توشيق ( tavciq ) م . ع . پاره‌پاره بريدن . و پراكنده كردن . توشيك ( tavcik ) م . ع . شتافتن . توشيل ( tucil ) ا . پ . توشل و توزى . توشيم ( tavcim ) م . ع . و شم كردن و گياه بر آوردن ( شدد للمبالغة ) . توصب ( tavassob ) م . ع . بيمار گشتن . توصل ( tavassol ) م . ع . پيوستگى جستن و توصل اليه اى تلطف فى الوصول اليه . توصم ( tavassom ) م . ع . رنجور و كاهل شدن از تب . توصيب ( tavsib ) م . ع . بيمار گرديدن . توصية ( tavseyat ) م . ع . اندرز كردن . توصيد ( tavsid ) م . ع . ترسانيدن و بيم كردن . توصيص ( tavsis ) م . ع . تنگ بستن زن روى بند خود را چنان كه جز چشم وى نتوان چيزى ديد . و استوار كردن كار را . توصيف ( tavsif ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وصف و بيان حال . و توصيف كردن : وصف كردن و بيان حال كردن . توصيفى ( tavsifi ) ص . پ . منسوب به توصيف . توصيل ( tavsil ) م . ع . پيوند كردن چيزى را به چيزى ( شدد للمبالغة ) . توصيم ( tavsim ) م . ع . رنجور و دردناك كردن تب كسى را يق و صمته الحمى توصيما . توصيم ( tavsim ) ا . ع . شكستگى اندام و گرانى و سستى و كاهلى . توصيه ( tavsie ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اندرز و نصيحت و وصيت . و توصيه كردن : اندرز و نصيحت كردن . توضح ( tavazzoh ) م . ع . پيدا و آشكار گرديدن . توضر ( tavazzor ) م . ع . ريمناك شدن . توضم ( tavazzom ) م . ع . گائيدن يق توضم جاريته . توضن ( tavazzon ) م . ع . خوار گرديدن . توضؤ ( tavazzo ' ) م . ع . توضأت للصلوة : وضو كرده نماز را . و توضأ الغلام : بالغ شد آن پسر و كذلك توضات الجارية .