و پالان را . و در گذشتن از كوه . و توانا شدن بر كارى . و واجب و لازم گردانيدن چيزى . و ميل كردن . و عدول نمودن . و گناه بر ديگرى نهادن يق و رك فلان ذنبه على غيره . و نيز توريك : در سوگند نيت كردن حالف خلاف نيت مستحلف . توريم ( tavrim ) م . ع . آماسيده گردانيدن . و خشمگين كردن . و ماليدن . و دراز شدن گياه . و ورم بانفه يعنى تكبر نمود . توريه ( tavrye ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزى را اراده كردن كه مقصود غير آن باشد . و نهفتن و مخفى نمودن . توز ( tuz ) ا . پ . تاخت و تاراج و غارت و يغما . و حمله و هجوم . و پوست درخت كه بسيار نازك و شبيه بكاغذ باشد . واخ : نام شهرى . توز ( tuz ) افا . پ . از توختن يعنى ادا كننده و عاريه گيرنده و اندوزنده و جمع كننده و برآورنده و يابنده و كشنده و خواهنده و گسترنده و نماينده و دوزنده و جوينده . توز ( tuz ) پ . كلمهء امر از توختن . مر . توختن . توز ( tavz ) م . ع . تاز توزا ( از باب نصر ) : درشت و ستبر گرديد . توز ( tuz ) ا . ع . طبيعت و خلق و اصل . و چوب بازى كجه . و نام درختى . وا . خ نام موضعى . توز ( tavvaz ) ا خ . ع . شهرى بفارس كه توج نيز گويند . توزان ( tevz n ) و توزانة ( tevz nat ) ا . ع . مقابل و روبرو يق هذا توزانه و توزانته اى قبالته . توزر ( tavazzor ) م . ع . وزير شدن و وزيرى نمودن . توزع ( tavazzo ' ) م . ع . باز داشته شدن يق وزعه عن الامر فتوزع . و ميان خود قسمت كردن يق توزعناه . توزع ( tavazzo ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پراكندگى و پريشانى . توزك ( tuzak ) ا . پ . تعليم و تربيت و انتظام و بند و بست . و سامان و آرايش . توزلاء ( tavzal ' ) و توزلى ( tavzal ) ا . ع . داهيه و بلا . توزؤ ( tavazzo ' ) م . ع . پر شدن مشك . توزه ( tuze ) ا . پ . توز يعنى پوست درختى كه بر كمان و زين اسب و مانند آن پيچند . توزى ( tuzi ) ا و ص . پ . قبا و جامهء تابستانى نازك كه از كتان باشد . و كشتى و غراب . و كارخانه‌اى كه در آن توز مىسازند . و منسوب به توز . توزى ( tuziy ) ص . ع . اصلى . و محمد توزى . ا خ . محدث است . توزى ( to'ziy ) م . ع . ازى الحوض تازية و تؤزيا . مر . تأزية . توزى ( tavvaziy ) و توزية ( tavvaziyyat ) ص . ع . منسوب به توز . و ثياب التوزية : جامه‌هائى كه از شهر توز آورند . توزئ ( tavzi ' ) و توزئة ( tavzeat ) م . ع . استوار بستن چيزى را در ظرفى . و پر كردن خنور و مشك را . و افگندن ناقه سوار خود را . و بهر سوگند سوگند دادن كسى را . توزيدن ( tuzidan ) ف م . پ . تاخت و تاراج كردن و اندوختن و جمع نمودن و حاصل كردن و كشيدن و گستردن و ادا نمودن و آشكار نمودن . توزيع ( tavzi ' ) م . ع . وزعه توزيعا : تقسيم كرد آن را . توزيع ( tavzi ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تقسيم و پراكندگى و بخشش كردگى . و توزيع كردن : بخش كردن جمعى از مردمان چيزى را در ميان خود . توزيغ ( tavziq ) م . ع . وزغ الجنين توزيغا : ( مجهولا ) اى صور فى البطن : صورت بسته شد جنين در شكم . توزيف ( tavzif ) م . ع . شتافتن . توزيم ( tavzim ) م . ع . خوى كنانيدن نفس را بر خوردن يك بار در شباروزى . توژ ( tuj ? ) ا . پ . پوست درخت بسيار نازك شبيه بكاغذ كه توز نيز گويند . توژى ( tuj ? i ) ا . پ . ميهمانى كودكان مر همديگر را باينكه جمعى از كودكان فراهم آمده و هر يك چيزى آماده كرده طعام پزند و يكديگر را مهمانى كنند . توس ( tus ) ا . پ . زمين صلب و سخت . توس ( tus ) ا . پ . سلامتى . و توس كردن : بسلامتى دادن . و توس نمودن : بسلامتى نوشيدن . توس ( tus ) ا . ع . طبيعت و اصل يقال هومن توس صدق اى من اصل صدق و توسا له و جوسا دعاى بد است . توست ( tost ) پ . يعنى تو است و از توست يعنى از تو هست . توسخ ( tavassox ) م . ع . ريمناك گردانيدن . توسد ( tavassod ) م . ع . توسد توسدا : تكيه كرد و گذاشت سر خود را بر بالش . و نيز توسد : بالش قرار داده شدن يق وسده الشيئ فتوسد . توسط ( tavassot ) م . ع . ميانجى كردن . و چيزى ميانه گرفتن نه جيدونه ردى . و در ميان قوم نشستن . توسط ( tavassot ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ميانى و مياندارى و ميانجيگرى و شفاعت و خونش و وسيله . و بتوسط : بوسيلهء و بجهة و به سبب .