ساختن كردن مال را . و اسراف نمودن در آن . توديس ( tavdis ) م . ع . پنهان گرديدن . و رويانيدن زمين گياه را چنان كه بپوشد روى آن را . توديع ( tavdi ' ) م . ع . بدرود كردن . و ذخيره داشتن گشن را جهة گشنى و قوله تعالى ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى اى ما تركك . و در جامه دان نهادن جامه . و ودع آويختن چيزى را . توديك ( tavdik ) م . ع . چربش ناك گردانيدن دست را . تودين ( tavdin ) م . ع . تر كردن وتر نهادن در آب و جز آن . و كوتاه گردانيدن چيزى را . و به عصا زدن . توذف ( tavazzof ) م . ع . گام نزديك نهاده و دوش جنبان خرامان رفتن و شتاب رفتن يق مريتوذف . توذل ( tavazzol ) م . ع . بريدن گوشت را بىتقسيم يق لقد توذلوا من الجزور اذا لقتطعوا به غير قسم . توذن ( tavazzon ) م . ع . حيله كردن . و فضيلت نهادن خود را . توذير ( tavzir ) م . ع . تلاق زن بريدن . و پاره پاره كردن گوشت را . و نشتر فرو بردن بجراحت . توذيف ( tavzif ) م . ع . گام نزديك نهاده و دوش جنبان خرامان رفتن و شتاب رفتن يق مريوذف . توذيم ( tavzim ) م . ع . دوال بستن بر گردن سگ تا معلوم شود كه معلم است . و افزودن يق و ذمت على الخمسين اى زدت عليها . و بريدن و علاج كردن و ذم ناقه را . تور ( tavr ) ا . ع . ميانجى ميان قوم و ظرفى كه از آن آب خورند و دست و روى شويند ( مذكر است ) و آبى كه داراى طلحب باشد . ج . اتوار . تور ( tavar ) م . ع . تار الماء تورا ( از باب نصر ) : جارى و روان گرديد آن آب . تور ( tur ) ا . پ . پهلوان دلير بىباك و بهادر . و غازى و معشوق . و ضيافت و مهمان نوازى . و گياهى ترش كه در آش كنند . و خرد و اندك و قليل . و زن بىشوهر و بيوه . و ظرف و آوند و دام . و تور ماهى گيرى : دامى كه بدان ماهى صيد كنند . تور ( tur ) ا خ . پ . نام پسر بزرگ فريدون كه تورج نيز گويند . و نام دختر ايرج كه زن منوچهر باشد . و نام مملكت توران و مردم ترك ضد تاجيك . تور ( tur ) ا . پ . پس كشيدگى و فرار و هزيمت . و پرسش و استفسار و تلاش و تفحص و تجسس . تور ( tavar ) ا . پ . تبرى كه بدان هيزم شكنند . و تيشه . و گوهر و زيور . تورا ( tur ) ا . پ . قسمى از پرده كه در پشت آن بهادران تيراندازى مىكنند . تورا ( tur ) ا . پ . - مأخوذ از تركى - سالار و پيشوا . تورا ( tovr ) ا . پ . به لغت زند و پازند گاو نر و گاو ماده . توراب ( tavr b ) ا . ع . مرادف تراب يعنى خاك . توراة ( tavr t ) ا خ . پ . كتاب موسى عليه السلام . توراليك ( tur lik ) ا . پ . - مأخوذ از تركى - لقب شاهزادگى . توران ( tur n ) ا خ . پ . مملكت تركمان نشين و تركستان و ماوراء النهر و همهء ممالكى كه فريدون به پسر بزرگ خود تور داده بود . توران ( tur n ) ا خ . ع . جميع بلاد ماوراء النهر . و نام دهى و نام موضعى . توران دخت ( tur n - doxt ) ا خ . پ . دختر خسرو پرويز كه يك سال و چهار ماه پادشاهى كرد . تورانشاه ( tur n - c h ) ا خ . پ . پادشاه ماوراء النهر . تورانى ( tur ni ) ا و ص . پ . منسوب به توران و تركمان . تورب ( tavrab ) ا . ع . مرادف تراب يعنى خاك . تورة ( tavrat ) ا . ع دخترى كه ميانجيگرى كند ميان عشاق . تورتك ( turtak ) ا . پ . قرقاول و تذرو و خروس جنگلى . تورتيز ( turtiz ) ا . پ . كفاف و نفقهء مال به آسانى در امور حسنهء جميله و آسايش . تورج ( turaj ) ا . خ . پ . پسر بزرگ فريدون كه تور نيز گويند . تورخ ( tavarrox ) م . ع . تر شدن زمين و نرم شدن خمير . تورد ( tavarrod ) م . ع . ورد جستن . و كم كم در آمدن در شهر يق توردت الخيل البلدة اى دخلتها قليلا قليلا و قطعة قطعة . و به آب آمدن . تورزى ( tavarzi ) و تورزين ( tavarzin ) ا . پ . سلاحى به شكل تبر كه در پهلوى زين گذارند و تبرزين نيز گويند . تورس ( tavarros ) م . ع . خود را ورس آلودن . تورش ( turc ) ص و ا . پ . ترش . تورط ( tavarrot ) م . ع . در هلاكت افتادن . و تورط فى الامر : به كار دشوار افتاد . تورع ( tavarro ) م . ع . تورع من كذا : پرهيز كرد از آن و باز ماند .