على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

960

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

تلوص ( talavvos ) م . ع . پيچيدن و برگرديدن . تلوط ( talavvot ) م . ع . كار قوم لوط و لواط كردن . تلوع ( tolu ' ) م . ع . تلع النهار تلوعا ( از باب فتح ) : بلند بر آمد روز . و تلع الضحى : منبسط گرديد چاشتگاه . و تلع الرجل : سر بر آورد مرد از هر چه كه در او بود . و تلع الثور من الكناس : سر بر آورد گاو از جاى باش خود . تلوك ( taluk ) و ( talovk ) ا . پ . هدف و نشانهء تير . و آوند شراب خورى كه به صورت شير و گاو و ديگر جانوران باشد . تلول ( talul ) ا . ع . دير انقياد و كاهل و سست . تلؤم ( tala'om ) م . ع . كفشير پذيرفتن زخم و اصلاح شدن آن . تلوم ( talavvom ) م . ع . انتظار و درنگ كردن در كارى يق تلوم فى الامر . تلوم ( talavvom ) ا . ع . درنگى و نگرانى . تلون ( tolun ) ا . ع . حاجت و درنگى و ديرى . تلون ( talavvon ) م . ع . گوناگون شدن . تلون ( talavvon ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىثباتى و بىقرارى و ناپايدارى و خود سرى و اضطراب و عدم راحت و عدم ثبات و تغيير . تلونان ( talavvon t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تغييرات و بىقرارىها و ناپايداريها . تلونة ( tolunat ) ا . ع . حاجت . و درنگى و ديرى . تلون طبع ( talavvon - tab ' ) و تلون مزاج ( talavvon - mez j ) ص . پ . بىقرار و بىثبات و خيالى و مضطرب . تلون مزاجى ( talavvon - mez ji ) ا . پ . بىقرارى . تلونه ( talune ) ا . پ . شكوفه و بهار درخت . تلوه ( talavvoh ) م . ع . تلوه السراب : مضطرب گرديد و درخشيد سراب . تلوى ( talavv ) ا . ع . نوعى از كشتى خرد . تلوى ( talavvi ) م . ع . تافته و دو تاه گرديدن . و خميدن . و روى گردانيدن . و پراكنده شدن . و درخشيدن برق در ابر يق تلوى البرق . تلويب ( talvib ) م . ع . بملاب كه نوعى از بوى خوش و يا زعفران باشد آلودن چيزى را و يا ملاب آميختن . تلوية ( talveyat ) م . ع . سخت تافتن يق لويت اعناق الرجل فى الخصومة ( شدد للكثرة و المبالغة ) . و قوله تعالى لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ . تلويث ( talvis ) م . ع . بند كردن . و آلودن . و آميختن . و تيره كردن آب را . و تر نهادن خرما در آب و جز آن . و انگشت خويش خائيدن كودك . تلويج ( talvij ) م . ع . كژ گردانيدن يق لوج بنا الطريق اذا عوج . تلويح ( talvih ) م . ع . گرم گردانيدن آتش . و سوختن آفتاب رنگ روى را . و سپيد موى نمودن پيرى كسى را . و قوت به قدر حاجت دادن يق لوح الصبى : خورش بده كودك را بقدرى كه نگاه دارد او را . و پرنگ دادن جامه را . و شمشير درخشانيدن يق لوح بسيفه . و گونه بر گردانيدن سفر و تشنگى مردم را . تلويز ( talviz ) م . ع . بادام آگندن در خرما و يا انجير . تلويص ( talvis ) م . ع . انگبين صافى خوردن . تلويق ( talviq ) م . ع . بروغن و يا مسكه نيكو كردن طعام را . تلويم ( talvim ) م . ع . سخت نكوهيدن و لام نوشتن . تلوين ( talvin ) م . ع . گوناگون كردن و لون البسر ( مجهولا ) : پديد گشت در آن بسر آثار پختگى و رسيدگى . تله ( tale ) ا . پ . هر چيزى كه جانورى در آن بقيد در آيد . و جائى كه چاروا در آن بندند . و اوتوئى كه بر جامه و مانند آن كشند . و خريطه و جوال و نره . و سنگ فسان . تله ( tale ) و ( talle ) ا . پ . پايهء نردبان و زينه پايه . تله ( tele ) ا . پ . زر اندوخته . و پايهء نردبان و زينه پايه . تله ( talah ) م . ع . تله تلها ( از باب سمع ) : تلف شد . و تله فلان : زنهار حواست فلان . و تله زيد : واله و سر گشته گرديد زيد . و تله فلان كذا و عن كذا : فراموش كرد آن را فلان . تله ( telle ) ا . پ . كمند و دام و زر . تلهب ( talahhob ) م . ع . افروخته شدن و روشن گرديدن آتش . تلهجم ( talahjom ) م . ع . روشن شدن راه . و اثر پا گذاشتن قافله در راه . و شيفتگى كردن به چيزى يق تلهجم به اى اولع . تلهذم ( talahzom ) م . ع . بريدن . و خوردن . تلهع ( talahho ' ) م . ع . تلهع فى الكلام : افزونى نمود در سخن . تلهف ( talahhof ) م . ع . دريغ خوردن يق تلهف عليه .