در مجلس . تفسيد ( tafsid ) م . ع . تباه گردانيدن . تفسيدن ( tafsidan ) ف ل . پ . گرم شدن و سوختن . تفسيده ( tafside ) ص . پ . بغايت گرم شده . تفسيده لبان ( tafside - lab n ) ا . پ . لبهاى تركيده . تفسير ( tafsir ) م . ع . پيدا و آشكار نمودن و بيان نمودن معنى سخن را . تفسير ( tafsir ) ا . ع . قيل التفسير و التأويل واحدا و هو كشف المراد عن المشكل و التأويل رد احد المحتملين الى ما يطابق الظاهر . ج : تفاسير . تفسير ( tafsir ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شرح و بيان و فروزش و نميرا . تفسيق ( tafsiq ) م . ع . ناراست گردانيدن - ضد تعديل . تفسيله ( tafsile ) ا . پ . پارچهء ابريشمى كه از آن قبا و ازار و جز آن دوزند . تفش ( tafc ) ا . پ . طعنه و سرزنش و تفشه و تفشل و بيغار . تفش ( tafec ) ا . پ . گرمى و حرارت . و كف و تف و آب دهن . تفشج ( tafaccoj ) م . ع . پايها را از هم دور نهاده نشستن و رفتن . تفشح ( tafaccoh ) م . ع . گشاده داشتن ميان هر دو پاى در رفتن و كميز انداختن . و گائيدن دختر را . تفشره ( tafcare ) و ( tafcere ) ا . پ . قليه‌اى كه از سبزىآلات پزند . مر . تفشله . تفشغ ( tafaccoq ) م . ع . جامهء نيكو پوشيدن با پيرى و سپيد موئى . و افزون و پراكنده گشتن موى سپيد در سر . و غالب گشتن خون و منتشر شدن آن در بدن يق تفشغ الدم فى فلان و تمشى فى بدنه . و در ميان پاى دختر در آمدن و دوشيزگى بردن . و در آمدن در سراى . و پوشيده شدن . و به زير چيزى فرو پوشيدن و فرو گرفتن كسى را . و كاهلى كردن . تفشق ( tafaccoq ) م . ع . حمايل‌وار افگندن جامه را . تفشل ( tafaccol ) . م . ع . بر فشل نشستن زن . و زن خواستن . و روان شدن آب . تفشل ( tafcal ) ا . پ . تفش و طعنه و سرزنش و تفشه و بيغار . تفشله ( tafcele ) ا . پ . قليه‌اى كه از گوشت و تخم مرغ و زردك و گندنا و گشنيز و عسل پزند . و عدس سبز نيم‌پخته را نيز گويند كه مردم طهران عدسى گويند . تفشؤ ( tafacco ' ) م . ع . تفشأ بالقوم المرض : پراكنده گرديد بيمارى در قوم و فاش شد . و تفشأ به : فسوس كرد با او . تفشه ( tafce ) ا . پ . طعنه و سرزنش و نكوهش . تفشه‌زن ( tafce - zan ) ا . پ . آنكه سر زنش مىكند و طعنه مىزند . و مفترى . تفشى ( tafacci ) م . ع . تفشاهم المرض و بهم : زياد گشت بيمارى در آنها . و تفشت القرحة : فراخ گشت ريش تفشية ( tafceyat ) م . ع . آشكار كنانيدن . تفشيج ( tafcij ) م . ع . پاها را از هم دور نهادن جهة شاشيدن . تفشيح ( tafcih ) م . ع . پايها را از هم دور نهادن . و باز گرديدن از كسى . و روى گردانيدن . تفشيخ ( tafcix ) م . ع . نرم و سست گردانيدن بندهاى اندام را . تفشيره ( tafcire ) ا . پ . عدس سبز پختهء نرم كوفته كه مردم طهران عدسى گويند . تفشيغ ( tafciq ) م . ع . فرو گرفتن كسى را . و پوشيدن . و چيره شدن خواب . تفشيل ( tafcil ) م . ع . فشل ساختن براى زن و بر فشل نشستن . تفشيل ( tafcil ) ا . ع . شيرى كه در پستان باقىمانده باشد . تفشيله ( tafcile ) ا . پ . تفشله و تفشيره . تفصح ( tafassoh ) م . ع . به زبان عرب سخن گفتن اعجمى . و يا زبان‌آور شدن مرد عربى . و بتكلف فصاحت نمودن . تفصد ( tafassod ) م . ع . روان شدن چيزى . تفصفص ( tafasfos ) م . ع . تفصفصوا عنه : پراكنده شدند از آن . تفصم ( tafassom ) م . ع . شكسته گرديدن بىجدائى . تفصى ( tafassi ) م . ع . رهائى يافتن از هرچه باشد يق تفصى الانسان اذا تخلص من المضيق و البلية . و كذا تفصيت من الديون : رهائى يافتم از وام . تفصيح ( tafsih ) م . ع . بىكفك گرديدن شير . تفصيد ( tafsid ) م . ع . به آب اندك سيراب شدن و نفع يافتن به اندك آب . تفصيد ( tafsid ) ا . ع . كفتگى و انجوخيدگى و گودى و شيار . و فى الارض تفصيد اى تشقق و تخدد . تفصيص ( tafsis ) م . ع . گشادن چشم و نيك نگريستن مردم . تفصيع ( tafsi ' ) م . ع . تيز دادن يا گند كردن . و بيرون آوردن كودك سرنره را از غلاف و دادن چيزى . و بيرون آوردن از چيزى . تفصيل ( tafsil ) م . ع . پيدا كردن . و بيان نمودن . و جدا نمودن . و فصل فصل ساختن