گشاده داشتن در رفتن و جز آن . تفحش ( tafahhoc ) م . ع . بيهوده گفتن . تفحص ( tafahhos ) م . ع . باز كاويدن از چيزى . تفحص ( tafahhos ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كاوش و تجسس و تلاش . تفحل ( tafahhol ) م . ع . با گشن مانستن و بتكلف نمودن فحولت را در لباس و طعام و درشت گردانيدن آن هر دو را . تفحية ( tafheyat ) م . ع . نيك ديگ افزار انداختن در ديگ يق فح قدرك اى كثر ابازيره . و كلام را بسوى مضمونى بردن يق انه ليفحى بكلامه الى كذا و كذا . تفحيج ( tafhij ) م . ع . پيش پايها را در رفتار نزديك نهادن و پاشنه‌ها را دور . تفحيم ( tafhim ) م . ع . سير ناكردن در تاريكى اول شب يق فحموا فى فحمة العشاء . و سياه گردانيدن چيزى را يق فحم وجهه : سياه كرد روى خود را . تفخت ( tafaxxot ) م . ع . برفتار فاخته رفتن . و شگفت داشتن از چيزى . تفخذ ( tafaxxoz ) م . ع . درنگ نمودن و سپس ماندن . تفخر ( tafaxxor ) م . ع . بزرگى نمودن . تفخز ( tafaxxoz ) م . ع . فيريدن و بزرگى نمودن و بزرگ‌منشى كردن . تفخل ( tafaxxol ) م . ع . آشگارا كردن آهستگى و بردبارى را . و آماده شدن . و نيكو و بهترين جامه پوشيدن . تفخيذ ( tafxiz ) م . ع . در گرفتن . و پراكندن . و هم زانو شدن . و خواندن خويشاوندان را الاقرب فالاقرب . الحديث بات يفخذ عشيرته اى يدعوهم فخذا فخذا و نسبت كردن هر فخذ را بسوى قبيله‌اى . و در ران كردن چيزى را . تفخير ( tafxir ) م . ع . افزون داشتن يكى را بر ديگرى در فخر . تفخيم ( tafxim ) م . ع . بزرگ داشتن و . حرف را بىاماله خواندن - و الف التفخيم ضد الف الامالة . تفدية ( tafdeyat ) م . ع . جعلت فداك يعنى سربهاى تو باد بهاى من گفتن يق فداه اذا قال له جعلت فداك . تفديد ( tafdid ) م . ع . متكبرانه رفتن . و فيريدن در رفتار . و بانگ و فرياد كردن در فروختن چيزى . تفدير ( tafdir ) م . ع . سست گرديدن و باز ايستادن گشن از گشنى . و شكستن سنگ و جز آن يق حجارة تفدر اذا تكسر صغارا و كبارا . تفديع ( tafdi ' ) م . ع . افدع گردانيدن . تفديك ( tafdik ) م . ع . پنبه زدن . تفديم ( tafdim ) م . ع . سرپوش ساختن خنور و جز آن را . و سرپوش نهادن برابر يق و دهان بند بر دهان بستن . تفدين ( tafdin ) م . ع . فربه گردانيدن شتر . و دراز ساختن بنا را . تفذح ( tafazzoh ) م . ع . گشاد نمودن شتر پايها را جهة كميز انداختن . تفذذ ( tafazzoz ) م . ع . ستيهيدن . و به خودى خود به كار پرداختن . تفر ( tafer ) ا . ع . مرد چركين . تفراجة ( tefr jat ) ص . ع . مرد بددل سست يق رجل تفراجة . تفراق ( tafr q ) م . ع . تفرق تفرقا و تفراقا : پراكنده گرديد و پريشان شد و جدا گرديد . تفران ( tafr n ) و ( tafar n ) ا . ع . مرد چركين . تفرة ( tefrat ) و ( tofrat ) و ( taferat ) و ( tofarat ) ا . ع . مغاكچهء لب بالائين . تفرة ( taferat ) ا . ع . يك نوع گياهى و سبزهء نودميده و گياه ريزه كه زير درخت رويد و يا گياه ريزه كه مواشى چريدن آن نتواند . تفرث ( tafarros ) م . ع . شوريدن دل زن باردار . تفرج ( tafarroj ) م . ع . گشايش يافتن و از تنگى و دشوارى بيرون آمدن . تفرج ( tafarroj ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سير و تماشا و خوشحالى و گشادگى خاطر تنگ دل . و تفرج كردن : سير كردن و گردش نمودن جهة گشادگى خاطر . تفرجاء ( tefrej ' ) ص . ع . رجل تفرجاء : مرد بد دل سست . تفرجة ( tefrejat ) ا . ع . شكاف قبا و شكافتگى انگشتان ج . : تفاريج . تفرجة ( tefrejat ) ص . ع . رجل تفرجة : مرد بددل و سست . تفرج گاه ( tafarroj - g h ) ا . پ . جاى تفرج و جائى كه شادمانى آورد و جاى گشت و گذار مانند باغ و مرغزار و جز آن . تفرچاغ ( tafarc q ) ص . پ . مهيا و آماده و پرداخته و حاضر شده . تفرد ( tafarrod ) م . ع . تنها و يگانه شدن و يك‌سو گرديدن و تفردت بالامر : تنها كردم آن كار را . تفرر ( tafarror ) م . ع . تفرربى : خنديد بر من . تفرزة ( tafrezat ) م . ع . جدا نمودن و قطع كردن كارى بر كسى . تفرزع ( tafarzo ' ) م . ع . قطعه قطعه گرديدن گياه . تفرس ( tefarros ) م . ع . دانستن بعلامت و نشان . و ثبات ورزيدن . و نمودن بمردم