على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
746
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
جنگ . و پنجهء كبك درى : لحن هفتم از سى لحن باربد . و پنجه كردن : قبض كردن و گرفتن . و طپانچه زدن . و پنجهء گربه : بيدمشك . و پنجه گرفتن : پنجه در پنجهء ديگرى انداختن براى زورآزمائى . و پنجهء مريم : گياهى خوشبوى . پنجه ( panje ) و ( penje ) ا . پ . گياهى كه بر درخت پيچد و عشقه نيز گويند . پنجه ( panjah ) ا و ص . پ . مخفف پنجاه و بمعنى آن . و ماهى . و قلاب ماهىگيرى . پنجهدار ( panje - d r ) ص . پ . شاخهدار . پنجهزن ( panje - zan ) ص . پ . ناخن زننده و چنگزننده . پنجهكش ( panje - kac ) ا . پ . آلتى آهنين شبيه بدست كه پهلوانان بدان زورآزمائى مىكنند . و يك قسمى از نان . پنجهگير ( panje - gir ) ا . پ . كسى كه با پنجه زورآزمائى مىكند . پنج يابندهء برونى ( panj - y bandeye - ) ( boruni ) ا . پ . حواس خمس ظاهر . پنج يابندهء درونى ( panj - y bandeye - ) ( daruni ) ا . پ . حواس خمس باطن . پنجيانه ( panji ne ) ا . پ . نوعى از لوبيا . پنجيدن ( panjidan ) ص . پ . پنجم . پنجير ( panjir ) و پنجيره ( panjire ) ا . پ . قفس و پنجره . پنجيك ( panj - yak ) ا . پ . خمس و يك جزء از پنج جزء چيزى . پنجين ( panjin ) ص . پ . پنجمين . پنجيوده ( panj - yovde ) ا . پ . پنج عدد و پنج واحد . و پنجتا . پنچايت ( panc yat ) ا . پ . حكميت پنج نفر . پنچه ( ponce ) ا . پ . ناصيه و پيشانى . و آن موى از سر زلف كه پيچ و خم داده به روى پيشانى چسبانند . و پنچه بر كسى زدن : رسوائى كردن و رنجانيدن و هلاك كردن . پنچهبند ( ponce - band ) ا . پ . عصابه و پيشانىبندى كه زنان بر پيشانى مىبندند . پند ( pand ) ا . پ . نصيحت و اندرز و موعظه . و ياد . و توبيخ . و اخطار و غليواج و پند پدر نصيحت پدر و توبيخ و اخطار پدر . و پند پذيرفتن : نصيحت پذيرفتن . و پند دادن : نصيحت كردن و ياد دادن و آموزانيدن . و پند شنيدن : نصيحت شنيدن . و پند كردن : نصيحت كردن و موعظه كردن . و پند گرفتن : ياد گرفتن و آموختن . و پند گفتن : نصيحت و اندرز گفتن و موعظه گفتن . پند ( pend ) ا . پ . مقعد و نشستگاه . پند ( pond ) ا . پ . گلولهء پنبهء حلاجى شدهء براى رشتن . پندار ( pand r ) ا . پ . كسى كه پند گيرد . پندار ( pend r ) ا و ص . پ . گمان . و وهم . و خيال . و تصور . و عقيده . و انديشه و فكر . و كبر و غرور و عجب . و چون بطور صفت استعمال شود بمعنى پندارنده و فكركننده و انديشهكننده مىباشد و درين صورت بطور تركيب استعمال مىگردد مانند دورپندار . پندارانيدن ( pend r nidan ) ف م . پ . تصور و تفكر كنانيدن . و سبب خيال كردن و گمان كردن شدن و سبب فرض كردن و ملاحظه كردن گشتن . پندار رازى ( pand r - r zi ) ا خ . پ . خواجه كمال الدين از شعراى معروف رى كه در سال 401 هجرى وفات نمود . پندارگان ( pend rag n ) پ . ج . پنداره تخيلات و تصورات . پنداره ( pand re ) ا . پ . فكر و خيال و تخيل و انديشه . پندارى ( pend ri ) پ . كلمهء فعل يعنى گمان مىكنى و انديشه مىكنى . پندارى ( pend ri ) ا . پ . فكر و انديشه . پنداريدن ( pend ridan ) ف ل م . پ . پنداشتن . پنداشتن ( pend ctan ) ف ل م . پ . گمان بردن . و تصور كردن و خيال كردن . و مغرور شدن . پنداشتى ( pend cti ) ا . پ . انديشه . و راى . و عقيده . پندر ( pandar ) و ( pondar ) ا خ . پ . نام قلعهاى نزديك شيراز . پندره ( pendare ) ا . پ . احمق و كودن . و طفل حرامزاده . پندش ( pondac ) و پندك ( pondak ) ا . پ . گلولهء پنبهء حلاجى شده . پندند ( pandand ) ا . پ . بلغت زند و پازند فرزند . پندو ( pandu ) و ( pendu ) ا . پ . كنه . پندو ( pendu ) ا . پ . آواز جريان آب . پندوا ( pandv ) ا . پ . گياهى كه بفرانسه رزدا ( rezed ) گويند . پندوره ( pandure ) ا . پ . برادرى كه يا صلبى باشد و يا بطنى . و تره تيزك . پندوره ( pendure ) ا . پ . آواز جريان آب . پنده ( pende ) ا . پ . قطره و چكه . و لكه . و داغ . و نقطه . و بىموئى شقيقهها . پنده ( ponde ) ا . پ . كنه و آماسيدگى بدن حيوان .