ناكاشته - ضد مرز . و جا و مقام و مأوا و منزل . و شهر و بلد . و قلعه و حصار . و يا بوم : زمين كاشته . و مرز : كناره‌هاى آن . كه قدرى بلند كرده باشند . و سرشت و طبيعت و خوى . و جائى كه در آن كسى بسلامتى زندگى مىكند . و زمينهء پارچهء زر دوزى شده و بوم آباد : جاى معمور . و بوم ويران : جاى ويران و ناآبادان . و بوم طلا : زمينهء طلاكارى پارچهء زردوزى . بوم ( bum ) و بومة ( bumat ) ا . ع . جغد - مذكر و مؤنث در هر دو يكسان است . بومادران ( bum dar n ) ا . پ . گياهى دوائى كه برنجاسف نيز گويند . بوماران ( bum r n ) ا . پ . مر . بومادران . بوماره ( bum re ) ا . پ . يك نوع مرغى . بومب ( bomb ) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - غباره و گلولهء خمپاره و نارنجك . بومبر ( bumbar ) ا . پ . سلطنت . و بزرگى و آقائى . بومكند ( bum - kand ) ا . پ . جائى كه در زير زمين جهت مسافران و گوسپندان كنند . بومه ( bume ) ا . پ . برق و آتشى كه از سم اسب خيزد . بومهن ( bumhan ) ا . پ . زمين لرزه و زلزله . بومهن ( bumahan ) ا . پ . رودهء گوسپند كه از سرگين پاك نكرده باشند . و زلزله . بومهن ( bumhen ) ا خ . پ . دهى از توابع دماوند . بومهين ( bumahin ) ا . پ . زلزله و زمين لرزه . بومى ( bumi ) ص . پ . شهرى و منسوب به شهر و بلد . بون ( bavn ) ا . پ . حصه و بهره . بون ( bun ) ا . پ . زهدان و رحم . و آسمان . و بن و نهايت و پايان هر چيز . و رودهء گوسپند و گاو و جز آن كه پاك نكرده باشند . بون ( bavn ) ا . ع . فضل و فزونى . و ا خ . نام دوده در يمن اعلا و اسفل - و در ميان آن دوده بئر معطلة و قصر مشيد كه در قرآن آمده مىباشد . بون ( bavn ) م . ع . بانه بونا ( از باب نصر ) : فزون آمد او را در فضل . بون ( bavn ) و ( bun ) ا . ع . مسافت ما بين دو چيز يق بينهما بون بعيد اى تفاوت بالزيادة و التفاضل . و كذلك بون بعيد . بون ( bun ) ا خ . ع . موضعى ببلاد مزينة . و شهرى بيمن . و دهى بهرات . بون ( bun ) و ( bovan ) ع . ج بوان ( bev n ) . بونافع ( bu - n fe ' ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مى و شراب . بونة ( bavnat ) ا . ع . دختر خردسال . بونة ( bunat ) ا خ . ع . وادى و شهرى در افريقا . بوند ( bovand ) و ( bovend ) ا . پ . مردم صاحب نخوت و تكبر و مردم مغرور و خودبين . بوند ( bovond ) ا . پ . نرمى و ملايمت و مسالمت و حلم . بونده ( bovande ) و ( bovende ) ص . پ . مرد با هستى و هيبت . و صاحب نخوت و تكبر . بونده ( bovonde ) ص . پ . مرد باحيا و باشرم . و سليم و ملايم . و باوقار و با تمكين . بونفاع ( bu - nef ' ) ا . ع . بلغت اهالى الجزيرهء افريقا گياهى دوائى كه بلاتينى تاپسياگارگانيكا نامند . بونيز ( buniz ) ا . پ . نيزهء كوتاه و ژوبين . بوه ( bavh ) م . ع . باه المراة بوها ( از باب نصر ) : مجامعت كرد با آن زن . و نيز بوه : لعنت كردن . و باه للشيئ بوها ( از باب نصر و سمع ) : آگاه شد بر آن چيز . و ما بهت له اى ما فطنت . بوه ( bavh ) ا . ع . لعنت و نفرين . بوه ( buh ) ا . ع . چرغ افتاده پر . و جغد نر . و يا جغد بزرگ . و مرغى كه به جغد ماند . بوه ( buh ) ا . پ . درختى كه هرگز بار و ثمر نياورد . و مردم باوقار و با تمكين و باشرم . بوهة ( buhat ) ا . ع . چرغ افتاده پر و مرد لاغر و سبك و گول بىخير . و جغد . و پشم . واخيدهء دوات كه هنوز تر نكرده باشند . و هرچه باد در هوا از خاك و پر و جز آن بپراند . و قولهم صوفة فى بوهة يراد بها الهباء المنثور الذى يرى فى الكوة . بوهم ( bohem ) ا خ . پ . يكى از ممالك اروپا كه سابق دولت مستقلى بود و سپس قبل از جنگ 1918 جزو امپراطورى اطريش هنگرى بوده و پس از آن با اسلواكى و بعضى نقاط ديگر دولت چك‌اسلواكى را تشكيل داد و در سال 1939 مسيحى جزء آلمان گرديد پايتخت آن شهر پراگ است . بوهمان ( buhm n ) ا . پ . زهدان و بچه‌دان و بون و بوگان و رحم . و فلان و به همان . بوهه ( buhe ) ا . پ . ميل و خواهش . و اضطراب خيال . و پريشانى حواس . و هدهد . بوى ( bovy ) و ( buy ) ا . پ . بو و رايحه و عطر و شميم . و تلاش . و تفتيش . و بهره و نصيب . و خوى و طبيعت . و محبت . و آرزو و اميد و خواهش و طمع . و عطريات و چيزهاى معطر . و هر چيزى كه داراى