و احنج كلامه : پيچ داد كلام خود را مانند مخنث . احناد ( ehn d ) م . ع . بسيار آب آميختن در شراب . و اندك آب آميختن در آن . احناش ( ahn c ) ع . ج حنش ( hanac ) . احناش ( ehn c ) م . ع . احنشه احناشا : شتابانيد آن را . و احنشه عنه : بازگردانيد او را از آن . احناط ( ehn t ) م . ع . احنط الزرع احناطا : داراى هنگام درو گشت آن كشت . و احنط الرمث : سپيد گرديد آن گياه رمث و پخته شد . و احنط الميت : حنوط ماليد بر آن مرده . احناق ( ehn q ) م . ع . احنق احناقا : بخشم آورد . و سخت كينه گرفت . و احنق الزرع : از غلاف برآمد آن كشت و پراكنده شد خارهاى گوشهء آن . و احنق الصلب : چسبيد شكم به پشت . و كذلك احنق السنام . و احنق الحمار : لاغر شد آن خر از بسيارى گشنى . احناك ( ahn k ) ع . ج حنك ( hanak ) . احناك ( ehn k ) م . ع . احنكه احناكا رد كرد آن را . و احنكته السن : استوار خرد گردانيد او را تجربه‌ها . احنان ( ehn n ) م . ع . م احن احنانا : خطا كرد . و احن القوس : ببانگ برآورد كمان را . احنة ( ehnat ) ا . ع . كينه و خشم . ج : احن و احنات . احنة ( ehnat ) م . ع . احن عليه احنة ( از باب سمع ) : كينه و خشم گرفت بر وى . احنة ( ahennat ) ع . ج حنين ( hanin ) . احنط ( ahnat ) ص . ع . مردى كه ريش وى دراز و انبوه باشد . احنف ( ahnaf ) ص . ع . كج پا . و آنكه نر انگشت پاى وى به طرف ديگر انگشتان برگشته . و آنكه بر پشت قدم از طرف انگشت خرد راه رود . و آنكه در سينة قدم وى كژى بود . احنف ( ahnaf ) ا . ع . از اعلام است . و ا خ . احنف بن قيس : از كبار تابعين . احنك ( ahnak ) ص . ع . هذا البعير احنك الابل يعنى اين شتر خورنده‌ترين شترهاست . و كذلك احنك البعيرين . احنى ( ahn ) ص . ع . رجل احنى : مرد گوژپشت . و هو احنى الناس ضلوعا عليك : او مشفق‌ترين مردم است بر تو . احواب ( ehv b ) م . ع . احوب احوابا : مايل شد بر گناه . احوات ( ahv t ) ع . ج حوت . احواج ( ehv j ) م . ع . احوج احواجا حاجت‌مند شد . و احوجه : حاجت‌مند گردانيد او را ( لازم و متعدى ) . احواذ ( ehv z ) م . ع . سخت راندن . و احوذ ثوبه : گرد آورد جامهء خود را . و احوذ الصانع القدح : سبك ساخت كاسه‌گر آن كاسه را . و احوذ على الشيى : نگهبانى كرد آن چيز را . احوار ( ahv r ) ع . ج حور . احواز ( ahv z ) ا خ . ع . مر . اهواز . احواش ( ehv c ) م . ع . احوش الصيد احواشا : گرداگرد شكار برآمد تا بدامگاه آيد . احواض ( ahv z ) ع . ج حوض . احوال ( ahv l ) ع . ج حول و حال . و احوال الدهر : گردشهاى روزگار . احوال ( ahv l ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چگونگى و كيفيت . و حالت و كيفيت مزاج و تندرستى . و امور و اعمال و كردار و كار و بار . و سرگذشت و سرانجام . و اعتبار . و علاقه . و حادثه . و ماجرا و گزارش . و اتفاقات گذشته و يا آينده . و انقلاب و گردش . و گردش روزگار و هنگام . و وقتى كه شخص در آنست . و احوال جنگى ج ا : كارهاى لشكرى . و احوال خيريت مآل : گزارشهائى كه عاقبت آنها نيكو بود . احوال ( ahv l ) ا . ع . يقال هو احواله : او پيرامون آنست . احوال ( ehv l ) م . ع . احول بالمكان احوالا : مقيم شد در آنجاى يك سال . و احولت الدار : گذشت بر آن سراى سالها . و احول الصبى : يك ساله شد آن كودك . احوالات ( ahv l t ) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - چگونگيها . و سرگذشتها . و حالتها . احوال‌پرسى ( ahv l - porsi ) ا . پ . استفسار و پرسش از حالت و چگونگى و از تندرستى و عافيت و از كاروبار . و عيادت مريض . احوب ( ahvab ) ص . ع . گناه‌كار و مجرم . و نافرمانبردار از پدر و مادر . احوج ( ahvaj ) ص . ع . محتاج‌تر و حاجت مندتر . احوذ ( ahvaz ) ا . ع . رفتار شتاب . و شتابى در رفتار . احوذى ( ahvaziy ) ا . ع . مرد سبك فهم و تيز خاطر و نيك كارگزار كه هر كار بر وى آسان گردد . و نرم و سبك راننده . احور ( ahvar ) ص . ع . آهو چشم و كسى كه داراى چشم نيكو بود . ج : حور . احور ( ahvar ) ا . ع . عقل و فهم و ادراك . و ا خ . ستارهء مشترى . احورار ( ehver r ) م . ع . احور احورارا : احور گرديد . و سپيد شد . و سخت سپيد شد . و احورت عينه . احور گرديد چشم او مانند چشم آهو و حدقهء چشم وى نيك سياه شد . احورة ( ahverat ) ع . ج حوار و حوار .