بتندى حمل كرد و برد . اجدار ( ajd r ) م . ع . ج جدر . اجدار ( ejd r ) م . ع . اجدر المكان داراى گياه جدر گرديد آنجاى . و اجدر الشجر : برآمد بار آن درخت برابر نخود . و اجدر النبت : آبله برآورد آن گياه يعنى نمودار شد سرهاى آن مانند آبله . اجداش ( ajd c ) ع . ج جدش . اجداع ( ejd ' ) م . ع . بار داشت كردن . و اجدعت الصبى امه : بد خوار گردانيد آن كودك را مادرش . اجداف ( ejd f ) م . ع . ناسپاسى كردن نعمت را و كم شمردن آن را . و اجدفوا : غوغا كردند . اجدال ( ajd l ) ع . ج جدل و جدل . اجدال ( ejd l ) م . ع . اجدلت الظبية . اجدالا : بچگان آهوى ماده همراه وى رفتند . اجدام ( ejd m ) م . ع . اجدم الفرس : زجر كرد آن اسب را بكلمهء اجدم . اجدان ( ejd n ) م . ع . اجدن اجدانا : توانگر شد بعد فقر . و وجد المطلوب و جدا و جدة و وجدانا و وجدانا و اجدانا ( از باب ضرب ) : يافت آن مطلوب را . مر . وجد . اجدان ( ajadd ne ) ا . بصيغهء تثنيه ع . شب و روز . اجدب ( ajdab ) م . ع . سال قحط . و دشت ويران و خراب . اجدب ( ajdob ) ع . ج جدب اجدث ( ajdos ) ع . ج جدث . اجدر ( ajdar ) ا . پ . اژدر . اجدر ( ajdar ) ص . ع . شايسته‌تر و سزاوارتر و لايق‌تر . اجدرار ( ejder r ) م . ع . اجترار و نشخوار كردن شتر . اجدرونتن ( ajdarunatan ) م . پ . بلغت زند درو كردن و درويدن و درودن . اجدزاز ( ejdez z ) م . ع . اجتزاز و بريدن . و درودن . و فريز كردن موى . اجدع ( ajda ' ) ص . ع . كسى كه دست و بينى و گوش و يا لب وى بريده شده باشد . و ا خ . شيطان . و نام مردى . اجدف ( ajdaf ) ص . ع . كوتاه بالا . اجدل ( ajdal ) ا . ع . چرغ . ج : اجادل . اجدل ( ajdal ) ص . ع . ساعد اجدل : بازوى نيك خلقت بر پيچان نه از لاغرى . اجدلى ( ajdaliy ) ا . ع . چرغ . اجدماع ( ejdem ' ) م . ع . مر . اجتماع . اجدى ( ajd ) ص . ع . سودمندتر و مفيدتر و بافايده‌تر . اجدى ( ajdi ) ع . ج جدى . اجذاء ( ejz ' ) م . ع . چون واوى باشد بر جاى ايستاده شدن يق اجذى الحجر : ايستاده كرد آن سنگ را . و پيش افگند آن را . و اجذى الفصيل : پيه‌ناك گرديد كوهان آن شتر بچه . و چون يائى بود باز داشتن يق اجذى عنه : بازداشت از آن . اجذاد ( ajz z ) ع . ج جذّ . اجذار ( ejz r ) م . ع . از بيخ بركندن . اجذاع ( ejz ' ) م . ع . بزندان كردن . و جذع گرديدن ستور و جز آن . يق اجذع الفرس . در سال سوم درآمد آن اسب . اجذاف ( ejz f ) م . ع . اجذف الطائر اجذافا : تيز پريد آن مرغ و شتافت . و اجذفت المراة . گام كوتاه زد و تيز رفت آن زن . اجذال ( ajz l ) ع . ج جذل . اجذال ( ejz l ) م . ع . اجذله اجذالا : شادمان كرد آن را . اجذام ( ajz m ) ع . ج جذم . اجذام ( ejz m ) م . ع . اجذم يده اجذامأ : بريد دست او را . و اجذم السير تيز رفت . و اجذم الفرس : سخت دويد آن اسب . و اجذم عن الشيى : باز ايستاد از آن چيز . و اجذم عليه : قصد كرد بر آن . اجذع ( ajza ' ) ص . كوسپند و گاو بسال دوم درآمده و اسب بسال سوم و شتر بسال پنجم . اجذم ( ajzam ) ص . ع . كسى كه دستش قطع شده باشد . و برص‌دار و كسى كه مبتلا بجذام بوده باشد . و كسى كه سر انگشتهايش رفته باشد . و كسى كه قران مجيد را ياد گرفته بعد فراموش كرده باشد ج : جذامى ( jaz m ) . الحديث : من تعلم القرآن ثم نسيه لقى الله تعالى و هو اجذم . اجذئرار ( ejze'r r ) م . ع . اجذأر اجذئرارا : آمادهء خصومت و دشنام گرديد . و اجذأر النبات : روئيد آن گياه و دراز شد . اجر ( ajr ) ا . ع . پاداش عمل . و ذكر نيكو . و كابين زنان . ج . اجور و آجار . اجر ( ajr ) م . ع . اجره اجرا ( از باب ضرب و نصر ) : پاداش داد او را . و اجر العظم اجرا و اجارا و اجورا : به شد استخوان شكسته بر كجى و ناراستى . و اجرت العظم انا : بستم استخوان شكسته را بر كجى ( لازم و متعدى ) . و اجره فلان ( از باب نصر ) : مزدور او شد فلان . و اجر المملوك : بكرايه داد مملوك را . و اجر فلان فى اولاده ( مجهولا ) : فرزندانش مردند و موجب اجر گشتند . و اجرت يده : بسته شد شكستگى دست او . اجر ( ajr ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاداش و ثواب و مزد و عوض و مكافات و جزا و تلافى . و وظيفه و مواجب . و ماهانه . و روزينه . و كرايه و اجاره . و ذكر جميل . و اجر غير ممنون ثواب بىنقصان . و با اجر ص . : با اجر و مزد