در جنوب امريكا از برگ‌هاى كوكا براى درمان سرگيجه ، تهوع ، آسم ، كمك به بهبودى بيماران كه دوران نقاهت را مىگذرانند استفاده مىشود . در آسم ، گلودرد و سرماخوردگى برگ‌ها را جويده و يا مانند سيگار مورد استفاده قرار مىدهند . به منظور افزايش نيرو ، تسكين درد معده ، قى ، سوء هضم همراه با درد و به عنوان محرك ، برگشت سلامتى در دوران نقاهت ، كنترل تشنج از برگ كوكا استفاده درمانى به عمل مىآيد . در استعمال خارج به صورت غرغره در تورم لثه ، آنژين كاربرد درمانى دارد . اشكال داروئى و مقادير خوراك : گرد برگ : 4 تا 6 گرم براى اشخاص بالغ كه به صورت قرص يا كاشه به بيمار داده مىشود حد اكثر يك گرم در هر دفعه . عصاره روان 6 - 2 گرم براى اشخاص بالغ عصاره هيدرو الكلى 20 / 0 گرم تا 1 گرم به صورت حب يا پوسيون تنتور 5 تا 15 گرم الكسير و شراب داروئى 15 تا 30 گرم دم‌كرده ده در هزار برگ به صورت غرغره يا لوسيون در بيمارىهاى دهان و حلق كوكا در ايالات متحده يكى از تركيباتى بود كه در كوكاكولا مورد استفاده قرار مىگرفت ولى بعدها دولت در سال 1904 استفاده آن را غير قانونى دانست . در امريكاى جنوبى از برگ‌ها در ساخت مشروبات استفاده مىكنند حتى گاهى اوقات با آنها كك‌هاى كوچك مىسازند . كوكائين : كوكائين در سال 1860 از برگ كوكا استخراج شد . از كوكائين مواد مخدر با اسامى Crack , Toot , Snow ، Bazooka , Coke , Gold dust كه مخلوطى از كوكائين و مارى جوانا مىباشد تهيه مىشود . كوكائين اثر بىحس‌كننده موضعى و مخدر دارد . در كتاب مفتاح الادويه ناصرى آمده است : " اين آلكالوئيد ابتدا تحريك نموده بعدا عصب را فلج مىنمايد ، فورون موله كوكائين را بر روى خود ملاحظه نمود كه سرگيجه ، هذيان و خرافت در او پيدا شده و استفراغ روى داده ، تنفس و دوران دم سريع گشت . كوكائين اگر از راه دهان وارد معده گردد ابتدا ترشح بزاق زياد بعدا غشاى مخاط دهان خشك و بالاخره جدار دهان همه بىحس مىشود ، در معده تقريبا همين اثر را دارد . كوكائين اوره و حرارت را زياد كرده دورام دم و تنفس را سريع و وزن را كاهش مىدهد . اثر آن در اعصاب دماغى تقريبا مشابه به آثار مواد الكلى است . كوكائين ترشح ادرار را زياد مىكند . . . " ( 3 * ) .