ابو القاسم سلطانى

60

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

Code - 2245 ندّ Epilobium angustifolium L . گياهى است علفى ، پايا ، ساقه به درازاى 25 - 20 سانتيمتر ، منفرد و يا تعداد آن اندك از خانواده Onograceae ، برگ كامل ، متناوب ، باريك ، نيزه‌اى دراز ، كناره صاف ، گل زيبا معمولا به رنگ ارغوانى با آرايش خوشه‌اى دراز ، گلبرگ 12 - 8 ميليمتر ، ميوه كپسول 7 - 5 سانتيمتر درازا ، دانه به درازاى يك ميليمتر ، داراى كرك‌هاى دراز و سفيد مىباشد . گياه در نواحى شنى و مرطوب اروپا ، غرب آسيا و از جمله ايران مىرويد ، پراكندگى آن در ايران : قزوين ، كرج ، اطراف تهران ، دماوند ، نواحى كوهستانى جنوب غربى رشت ، حاشيه درياچه اروميه ، همدان ، بختيارى ، اراك و ماهان كرمان مىباشد . قسمت قابل مصرف : اندام‌هاى هوائى گياه تركيبات شيميائى : گياه محتوى فلاونوئيد ، تانن ، پكتين و موسيلاژ ، گاليك اسيد و مواد پروئيدى است . خواص : قابض ، نرم‌كننده ، ضد التهاب و بندآورنده خون مىباشد . موارد مصرف : در اسهال ، كوليت ، التهاب روده و به شكل مرهم در ناراحتىهاى جلدى كودكان و جهت التيام بخشيدن به زخم‌ها و در آلمان و اتريش در ناراحتى پروستات و از برگ‌ها به صورت غرغره در آفت و التهاب مخاط دهان استفاده درمانى به عمل مىآيد . از برگ‌هاى جوان در سالاد استفاده مىشود . گياه را به پارسى علف خربرگ باريك ، غاربيدى مىنامند . Code - 2246 فرفور Epilobium hirsutum L . گياهى است پايا ، ساقه افراشته به بلندى 2 - 1 متر از خانواده Onograceae ، برگ‌ها متقابل ، ساده ، سرنيزه‌اى ، گل زيبا ، به رنگ ارغوانى ، نامنظم به قطر 3 سانتيمتر ، مجتمع به حالت خوشه در انتهاى ساقه ظاهر مىشود . گياه در زمين‌هاى رستى و آهكى مناطق معتدله اروپا و آسيا از جمله ايران در گيلان ، مازندران ، خراسان ، بين نيشابور و مشهد ، اصفهان ، شيراز و قزوين مىرويد . قسمت قابل مصرف : برگ ، شيره و ترشح برگ است كه داراى ماليك اسيد مىباشد .