ابو القاسم سلطانى

386

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

محل رويش گياه در ايران : در غرب سر پل ذهاب و قصر شيرين ، در شرق كوه شاهو ، كرند ، در بلوچستان ، بوشهر ، دالكى ، نواحى كوهستانى يزد ، كازرون ، كوه لاله‌زار ، كرمان ، زاهدان . تاريخچه : بابلىها به ويژه از اين‌گونه براى تسكين درد دندان و ايجاد خواب استفاده مىكرده‌اند . براى اطلاع بيشتر رجوع شود به كد 2747 همين مجموعه . قسمت قابل مصرف : برگ و گل تركيبات شيميائى : گياه داراى آلكالوئيدهاى هيوسيامين Hyoscyamine ، اسكوپولامين Scopolamine ياهيوسين Hyoscine است علاوه بر اين گياه داراى آنتوسيانين مىباشد . مقدار آلكالوئيدها از گونه Niger بيشتر و مقدار آلكالوئيد توتال از 5 / 0 تا 2 درصد گياه خشك متغير و 70 درصد اين مقدار را هيوسيامين تشكيل مىدهد و از اين جهت از آن به عنوان منبعى براى تهيه آتروپين استفاده مىنمايند و به همين منظور گياه را پرورش مىدهند . بيشترين مقدار آلكالوئيد در گل‌ها و پس از آن در برگ‌ها مىباشد . موارد مصرف درمانى : بيمارىهاى قلبى ، زخم معده ( نظر به اثر كاهش‌دهنده ترشح معده ) ، به عنوان مسكن در دندان درد ، درد ستون فقرات ، سردرد ، سرفه تشنجى ، اسپاسم كليه و كبد ، بىخوابى ، داخل در تركيبات داروئى براى كم كردن دل‌پيچه در اسهال‌هاى شديد و به منظور اتساع مردمك در چشم پزشكى استفاده به عمل مىآيد . Code - 2750 بنج اسود ( بنج سياه ) Hyoscyamus niger L . بنج نامى است كه در طب سنتى به جنس Hyoscyamus داده شده است در كليه كتب قديم ذيل اين نام به شرح چندين گياه با نام‌هاى بنج اسود ( بنج سياه يا بنگ سياه ) ، بنج ابيض ( بنج سفيد يا بنگ سفيد ) و بنج احمر ( بنج سرخ يا بنج قرمز ) پرداخته شده است . دانه اين گياهان به نام بذر البنج يا بنگ دانه ناميده شده است . بنج اسود گياهى است علفى ، يك ساله يا 2 ساله ، كركدار از خانواده Solanaceae با بوى ناخوشايند ، چسبناك ، ارتفاع آن در سال اول تا 50 سانتيمتر سال دوم تا 5 / 1 متر مىرسد ، ساقه استوانه‌اى شكل ، ضخيم ، افراشته ، منشعب ، پوشيده از كرك‌هاى نسبتا بلند و غده‌اى ، خميده در ناحيه رأس ، برگ‌ها متناوب ، تخم‌مرغى كشيده يا تخم‌مرغى مثلثى شكل ، نوك‌تيز ، كركدار ، برگ‌هاى انتهاى ساقه معمولا بدون دمبرگ ،