ابو القاسم سلطانى

294

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

و مداواى كسى كه آن خورده باشد بقى و حقنه قوى كه در آن شحم حنظل بود و اگر تشنج پيدا كند معالجه تشنج كند و بدل آن در قى جوز القى بود با دو دانك وزن آن فلفل و رازى گويد كسى كه در شب ماه و ستاره نه‌بيند مقدار عدسى با روغن بنفشه سعوط كند و سه نوبت شبكورى را نافع بود و اين مؤلف گويد برگ كندش به برگ ساوج ماند " ( انصارى شيرازى : 10 * ) . در فصل تابستان و ساكنين مناطق گرم ، همچنين گرم‌مزاجان ، كودكان ، پيران ضعيف از خوردن آن بايد اجتناب نمايند در اين موارد خوردن حدود 5 گرم آن با عوارض التهاب ، تشنگى شديد ، اختلال عقل ، درد شكم ، پاره شدن معده و روده و خناق باعث مرگ مىشود . كندش رافع بيحسى ، حذر ، فالج ، لقوه و بيهوشى است و براى مبتلايان به صرع ، بدبوئى بينى ، وزوز و صداى گوش ، چرك گوش و نفخ ناشى از سردى و رطوبت سودمند مىباشد ( حكيم مومن و عقيلى شيرازى : 11 * ) . ريشه گياه 6 تا 16 درصد ساپونين دارد ( هوپر : 12 * ) . ( 1 * ) - تت صيدنه عپ ص 325 ، عز ص 545 ش 925 ( 2 * ) - تت جامع مفردات الادويه و الاغذيه ، ج 3 ص 86 ( 3 * ) - از تحفه ص 225 مخزن 494 ( 4 * ) - تت الحاوى ج 21 ص 346 ( 5 * ) - اصل : كلف ( 6 * ) - اصل : بهق سياه ( 7 * ) - الابنيه ص 273 ( 8 * ) - اصل : مصفاه ، Etmoide ( 9 * ) - تت قانون عب 339 ( 10 * ) - اختيارات بديعى : چون كتاب كه ناشر آن شركت داروئى پخش رازى است فاقد مطالب مربوط به كندش مىباشد از دست‌نويس منحصر به فرد كه در اختيار دارم بطور كامل آورده شد . ( 11 * ) - تحفه ص 225 ، مخزن 494 ( 12 * ) - هوپر 123 - 124