ابو القاسم سلطانى

257

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

داراى غلاف شبيه به غلاف باقلا ولى نازك به درازاى 45 - 20 سانتيمتر و پهناى 3 - 2 سانتيمتر كه دانه‌ها در داخل آن قرار گرفته‌اند . پراكندگى : بومى امريكاى شمالى به ويژه اطراف رودخانه ميسىسىپى است در هند ، مركز و جنوب اروپا پرورش داده شده است و به عنوان درخت زينتى به ايران وارد شده است . تركيبات شيميائى : گل : اپىكاته‌شل 3 - د - دىهيدريد Epicatechol - 3 - D - Dihydride برگ : 5 / 0 درصد آلكالوئيد سمى LD 50 , C 8 H 10 N 4 Triacanthin آن براى موش 35 mg / kg است و هايپوكسىسين Hypoxysin كه موجب انقباض رحم و تسريع زايمان مىشود . غلاف : غلاف رسيده ميوه داراى 2 ماده رنگى اكرامرين ( C 16 H 12 O 8 ) Acramerrin و اولملين Olmeline به فرمول ( C 16 H 12 O 5 ) و غلاف نارس محتوى فلاونوئيد گليكوزيد Flavonoid glycoside مىباشد . دانه : داراى مانو گالاكتون ، مقدارى آنزيم ، 3 درصد چربى ، 21 درصد آلبومين ، l - Epicatechol 3 - D - Glycoside dehydrate است . در روغن دانه فيتوسترول ، Dihyroxy stearic اسيد و ايزومريك تتراهيدروكسى استه‌آريك اسيد وجود دارد . پوست : آلكالوئيد به مقدار تراس مغز چوب : 4 تا 8 / 4 درصد تانن ، ( C 15 H 10 O 6 ) Festin , ( C 15 H 12 O 6 ) Fustin و آلكالوئيد Gleditschine خواص : مسكن ، گشادكننده مردمك چشم ، مخدر و تسريع در زايمان . از پولپ ميوه در نزله ريوى ، از پودر دانه به صورت انفيه براى تسكين درد ، از پوست درخت به صورت دم‌كرده در سياه‌سرفه و از برگ به منظور تسريع زايمان استفاده به عمل مىآيد . Code - 2562 هزار دارو Glinus lotoides L . گياهى است علفى ، يك ساله از خانواده Ficoidaceae ، ساقه منشعب : شاخه‌ها دو بخشى ، گسترده در سطح زمين ، در ابتدا پوشيده از كرك‌هاى ستاره‌اى سپس بىكرك ، برگ‌ها بيضوى يا تقريبا مدور ، نوك‌دار ، هر دو سطح برگ پوشيده از كرك ستاره‌اى فراوان به همين جهت سفيدرنگ است . گل فاقد گلبرگ ، تقريبا سفيدرنگ و مجتمع به تعداد 6 - 1 تائى ، كپسول پنج گوش ، دانه‌ها به تعداد فراوان ، كليوى شكل و داراى 2 زائده نابرابر .