ابو القاسم سلطانى

193

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

3 تا 5 ساله 20 - 15 گرم 5 ساله تا سن بلوغ 30 گرم اشخاص باغ 60 گرم عوارض : عوارض سوئى ندارد فقط نفاخ است . Code - 2483 گل سرنگون Fritillaria imperialis L . گياهى است پايا ، علفى از خانواده Liliaceae ، پيازدار ، ساقه افراشته ، استوانه‌اى ضخيم ، قهوه‌اىرنگ به ارتفاع تا 1 متر ، برگ‌ها سبز ، تخم‌مرغى كشيده ، باريك ، نوك‌تيز ، موجدار ، به صورت دسته يا در قسمت انتهائى ساقه گلدار مانند كاكل قرار دارند و گل‌ها به شكل زنگوله با دمگل خميده در زير آن قرار گرفته‌اند و يا برگ‌ها در وسط ساقه به شكل فراهم دور ساقه را فرا مىگيرند . قاعده ساقه فاقد برگ است . گل در فروردين و ارديبهشت ظاهر مىشود . جام گل زنگوله‌اى قرمز يا قرمز تيره ، ميله پرچم كوتاهتر از جام ، دمگل برگشته و گل آذين رأس ساقه با 8 - 5 گل واژگون . ميوه : كپسول بزرگ ، 8 باله به طول 4 سانتيمتر . پياز فلس‌دار به رنگ زرد با بوى ناپسند . منشاء گياه غرب آسيا ، ايران ، افغانستان ، تركستان است و تا مناطق غربى هيماليا كشيده شده و به ساير نقاط انتقال يافته است . محل رويش آن در ايران : در ارتفاعات زاگرس ، كوه‌هاى بختيارى ، كوه‌هاى آرومان كردستان و شاهر ، الوند ، اشتران كوه ، صحنه ، قصر شيرين ، ارتفاعات گردو در رضوان . شيراز و آذربايجان بطور وحشى مىرويد . قسمت قابل مصرف : پياز مىباشد كه داراى بو و طعم ناپسند مىباشد . پياز را پس از شستشو يك يا دو روز در آب يا آب داراى 2 درصد استيك اسيد قرار مىدهند سپس مىشويند تا بو و طعم ناپسند آن زايل شود . تركيبات شيميائى : پياز داراى آلكالوئيد امپريالين Imperialine ( راده آمين Raddeamine ، سيپه‌ئىمين Sipeimine ) به فرمول C 27 H 43 NO 3 و از سموم قلب مىباشد كه در اثر پختن سميت آن از بين مىرود . اين الكالوئيد Petilium eduardi Shk و Fritilliaria cirrhosa D . Don كه به چينى Guan - bei - mu ناميده مىشود وجود دارد . گياه اخير در چين در سرفه‌هاى خشك و اخلاط خونى مورد مصرف دارد .