ابو القاسم سلطانى

170

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

درخت در ارتفاعات كمتر از 800 مترى جنگل‌هاى شمال ، ساحل درياى خزر ، گيلان ، مازندران و ارسباران مىرويد . خواص و موارد مصرف درمانى در طب سنتى : همان است كه ذيل كد " 2436 " تحت عنوان " تين " آمده است . رجوع شود به گياه قبلى كه 2436 . Code - 2438 انجير صخره‌اى Ficus carica L . var . rupestris ( Hausskn ex Boiss ) Bro . درختى است كه در مناطق غرب كشور ، لرستان ، اراك ، كهكيلويه و فارس مىرويد و تا ارتفاعات 1800 مترى بالا مىرود . برگ متناوب ، داراى دمبرگ ، قلبى شكل ، كشيده و بدون بريدگى مىباشد . ميوه گلابى شكل ، كم‌وبيش كركدار ، خوراكى و شيرين است . خواص درمانى : رجوع شود به كد 2436 ذيل عنوان تين . Code - 2440 حماط ( 1 ) Ficus pseudosycomorus Dcne . اين‌گونه انجير كه محل رويش آن بلوچستان ، نصيرآباد ، بام پشت ( بين كراوان و كانت ) گزارش شده است . داراى برگ‌هاى نازك ، 5 - 3 قسمت پنجه‌اى با بريدگى كم عمق و نهنج كروى شكل يا گلابى شكل ، در سوريه آن را زمبوك مىنامند . خواص درمانى : رجوع شود به كد 2447 دايره المعارف ذيل عنوان " حماط " Code - 2441 انجير چسب Ficus pumila L . درختچه‌اى است هميشه سبز از خانواده Moraceae كه به وسيله ريشه‌هاى چسبنده خود را از درختان ديگر بالا مىبرد . برگ‌ها متناوب ، بدون كرك ، به رنگ سبز تيره ، ناخزان ، برگ‌هاى جوان به رنگ قهوه‌اى روشن به درازاى 4 - 2 سانتيمتر . درخت بومى چين ، ژاپن ، بنگلادش و استراليا است و براى پوشاندن ديوارها پرورش داده مىشود . تركيبات شيميائى : از قسمت‌هاى هوائى گياه در موارد اسهال خونى ، وجود خون در ادرار ، بواسير ، وجود اسپرم در ادرار ، ضعف نيروى جنسى ، رماتيسم ، لمباگو و از برگ گياه براى پانسمان زخم ، جوش ، كورك ، زرد زخم و از ريشه در ورم مثانه استفاده مىشود .