ابو القاسم سلطانى

161

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

موارد مصرف درمانى : از طريق داخل در برونشيت ، آسم و ناراحتىهاى دستگاه گوارش و از خارج در زخم‌ها ، كورك ، آبسه و ناراحتىهاى پوستى مورد مصرف دارد . موارد مصرف ديگر : از باريجه كه يكى از اقلام صادراتى مهم ايران مىباشد در عطرسازى ، بخورات ، صابون‌سازى ، دترژنت‌ها ، كرم‌ها ، لوسيون‌ها ، همچنين به عنوان ماده افزودنى به غذا و نوشابه‌ها و نيز جهت چسباندن شيشه و سنگ‌هاى قيمتى مانند الماس استفاده مىشود . از گم‌رزين Ferula rubicaulis Boiss نيز با نام باريجه استفاده مشابه به عمل مىآيد . ( 1 * ) - بنا بر گفته مايرهوف از ايران به سوريه و فلسطين صادر مىشده است . ( 2 * ) - تت دياسقوريدوس م - 3 ص 279 ش 78 ( 3 * ) - تلخيص از الابنيه صفحات 36 و 256 ( 4 * ) - هدايه المتعلمين صفحات 324 ، 355 ، 414 . . . . ( 5 * ) - تت قانون عب 421 ( 6 * ) - تت جامع مفردات ج 4 ص 37 ( 7 * ) - از اختيارات بديعى ص 50 ( اين دو مورد در آثار پزشكان بعدى ذكر و تاييد نشده است ) ( 8 * ) - از تحفه 43 و 201 ( 9 * ) - از مخزن الادويه 129 ( 10 * ) - كتاب خطى فروغ ناصرى Code - 2425 سكبينج Ferula persica Willd مشخصات گياه سكبينج : گياهى است پايا ، ساقه ضخيم ، استوانه‌اى ، شياردار به ارتفاع 2 - 1 متر از خانواده چتريان ، برگ بزرگ ، كركدار ، پهن با بريدگىهاى عميق ، دندانه‌دار ، نوك‌تيز ، گل زرد ، مجتمع چترى كه در انتهاى ساقه قرار دارد ، ميوه تخم‌مرغى ، كوچك به ابعاد 8 - 5 ميليمتر مىباشد . گياه بومى ايران است و در نواحى البرز و شمال ايران به حد وفور يافت مىشود . قسمت مورد استفاده صمغ ( گم‌رزين ) گياه است كه سطح خارجى آن به رنگ سرخ يا زرد و داخل آن سفيدرنگ و بوى آن مانند آنقوزه ، تند با بوى سير و مزه تلخ و نامطبوع مىباشد .