ابو القاسم سلطانى
111
دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )
از مقايسه شرح شكل ظاهرى ، مشخصات محل رويش . . . هريك از اين 7 گياه مندرج در كتاب دياسقوريدوس و مندرجات 4 كتاب مرجع ديگر ، اسامى مترادف هر گياه مشخص مىشود به عنوان مثال : از شباهت شكل ظاهرى و خواص گياهى با نام " حاراقياس " ذيل مدخل " طيثومالص " در كتاب دياسقوريدوس ، با صفات مشروحه " خارفياس " در صيدنه ابو ريحان ، " حاناقياس " قانون ابن سينا و " يتوع ذكر " در جامع مفردات ابن بيطار و مخزن الادويه ذيل عنوان " يتوع " مشخص مىشود . اين اسامى مترادف و مربوط به يك گياه است كه در كتب مختلف با اسامى متفاوت آمده است . بر اين اساس در جدول زير اسامى مترادف هر گياه با نام علمى آن آمده است . جدول تطبيق اسامى انواع يتوع خواص و موارد مصرف درمانى در طب قديم : مخلوط شيرابه اين گياهان با سركه مسهل بلغم و صفرا مىباشد و اگر با ماء القراطن نوشيده شود قى و اسهال را به دنبال خواهد داشت و اگر دو تا سه قطره لاتكس را بر انجير چكانده تناول نمايند مسهل مىباشد . براى جلوگيرى از زخم شدن دهان و حلق آن را با آرد يا عسل مخلوط و مصرف مىنمايند . شيرابه زايلكننده مو مىباشد و براى جلوگيرى از زخم شدن جلد آن را با روغن زيتون مخلوط مىنمايند و مخلوط آن با قطران باعث كنده شدن دندان مىشود . براى اين كار گرداگرد دندانهاى سالم را با موم پوشانده سپس شيرابه را در محل كرمخوردگى مىچكاندهاند . شيرابه خلطآور و از بينبرنده بواسير