فلفل قرمز يك محرك عمومى به خصوص براى دستگاه گردش خون و گوارش مىباشد . گردش خون را تحريك نموده قلب ، سرخرگها ، مويرگها و اعصاب را تقويت مىنمايد و موجب تقويت گردش خون سطحى مىشود . موارد مصرف درمانى : الف : مصرف داخلى ، با مقادير كم در كمبود اشتها ، سوءهاضمه آتونيك و گاستريت نزله‌اى ، نفخ ، آئروفاژى ، اسهال ، استفراغ‌هاى پىدرپى ، ويار بانوان حامله ، درياگرفتگى ، سردردهاى يك‌طرفه ، قولنج همراه با اتساع شكمى ، استسقاء ، سياه‌سرفه ، سرفه‌هاى پىدرپى ، گرفتگى صدا ، ذات الريه ، برنشيت ، ذات الجنب ، تبهاى احتقانى نوبه‌اى ، لرزه‌هاى احتقانى ، هموروئيدهاى مزمن ، سردى دست و پا ، خونرويهاى رحمى نقصان قوه باه ، تصلب شرائين ، مسموميت با الكل موثر است . با مقادير خوراك زياد مىتواند موجب التهاب معده ، روده و كليه شود . لذا اشخاص آلرژيك بايد در خوردن آن احتياط نمايند . دانه‌ها را به هيچ وجه نبايد به تنهائى مصرف نمود . ب : موارد مصرف خارجى : فلفل قرمز بر روى عصب مانند يك آنالژزيك لوكال اثر مىنمايد لذا آن را به صورت موضعى در رماتيسم ، نقرس ، ذات الريه ، ورم ناشى از سرمازدگى ، درد دندان ، دردهاى مزمن و مبهم ، دردهاى عصبى ، درد كمر ، فلج موضعى به كار مىبرند براى اين منظور از لينمان و يا الكلاتور و يا خيسانده آن استفاده مىشود . بدين‌ترتيب كه تكه‌اى اسفنج يا پارچه خشنى را با خيسانده يا الكلاتور آن آغشته نموده و آن‌قدر به محل ورم مىمالند تا احساس خارش شود و در روز چندين بار و براى مدتى برحسب نوع درد اين عمل را ادامه مىدهند تا بهبود حاصل شود . در گلودرد و فارنژيت به صورت غرغره مورد مصرف دارد . هم‌چنين براى رويش و جلوگيرى از ريزش مو استفاده سنتى دارد . از فلفل در مشروبات و هم‌چنين در آشپزى استفاده مىشود . اشكال داروئى : 1 - گرد ميوه خشك به مقدار 3 ، 0 تا 1 گرم در روز به صورت حب يا همراه با عسل . 2 - دم‌كرده نيم تا يك قاشق چايخورى در يك فنجان آب جوش ، يك قاشق مخلوط با آب گرم . 3 - عصاره آبى : 30 ، 0 تا 60 گرم به صورت حب‌هاى 10 ، 0 گرمى 4 - تنتور بيست درصد 10 تا 30 قطره ، براى معتادين به مشروبات الكلى 5 قطره آن داخل يك محلول مقوى تلخ داده مىشود . 5 - الكلاتور : فلفل قرمز 1 قسمت ، الكل 33 درجه 6 قسمت ، 1 تا 4 گرم در روز داخل يك پوسيون نموده مصرف مىنمايند .