4 - Convululus arvensis L . كه به يونانى Helxini و در كتب سنتى به نام لبلاب صغير ، حلبلوب و حلبلاب آمده است . 5 - Calystegia sepium ( L . ) R . Br كه گياه مورد بحث مىباشد . ديوسكوريد گياه قبلى و اين گياه را Smilaxos ناميده كه به ميلقص 1 * معرب شده است . در قديم نام اندلسى هر دو گياه Corriola بوده به قريوله 2 * Qurriyula معرب شده و اين نام در كتب سنتى آمده است . امروزه گياه قبلى را به اسپانيولى Correguela و اين گياه را كه بزرگتر مىباشد Correguela mayor مىنامند و اثرات درمانى هر دو گياه را يكسان دانسته و مىدانند . كاربرد آن در طب سنتى : ديوسكوريد گويد برگ آن شبيه به برگ قسوس يا لبلاب كبير ولى كوچكتر مىباشد . شاخه‌هاى آن دراز و به گياهان مجاور خود مىپيچد و به صورت پرچين و هم‌چنين در مزارع گندم ديده مىشود . نوشيدن افشره برگ اين گياه اثر مسهلى دارد . حبيش و غافقى گفته‌اند كه آن خارج‌كننده صفرا مىباشد به‌ويژه اگر نيم رطل [ 5 / 45 گرم ] آب آن را با 70 گرم شكر يا نبات ميل نمايند ترشح صفرا بيشتر مىشود ، هم‌چنين فلوس اثر لينت‌بخشى آن را افزايش مىدهد . حرارت اين خاصيت را از بين مىبرد . بنابراين نبايد آن را جوشاند . در سرفه ، قولنج ، آماس مفصل و احشاء نظير معده و روده و كبد سودمند است و آن گشاينده انسداد مجارى مىباشد و در همه نوع تب به‌ويژه تب يرقان سودمند است 3 * . قسمت قابل مصرف : برگ و ريشه گياه . تركيبات شيميائى : گياه حاوى تانن ، ژالاپين Jalapin ، گلوكزيد ، آميدن و مواد معدنى مىباشد . خواص و موارد مصرف درمانى : تمام گياه بويژه ريشه حاوى رزين مىباشد كه خاصيت مسهلى دارد و محرك ماهيچه‌هاى صاف و در نتيجه حركات دودىشكل روده صاف را تحريك نموده و ترشح صفرا را بالا مىبرد . لذا مانند كاربرد آن در طب سنتى به‌عنوان مسهل و زيادكننده ترشح صفرا تجويز مىشود هم‌چنين در موارد زيادى اوره خون ، تشمع كبد و تب مصرف مىشود . مقدار مصرف : دم‌كرده 2 قاشق چايخورى براى هر فنجان آب