تركيبات شيميائى : دانه كه به زبان اردو حب قلقل ناميده مىشود داراى 37 درصد مواد آلبومينوئيد ، 48 - 46 درصد مواد هيدروكربنه ، 5 / 2 درصد چربى ، 129 ميلىگرم كلسيم ، 46 ميلىگرم فسفر ، 329 واحد بين المللى ويتامين A و نيز داراى صمغى مىباشد كه در تركيب آن نوعى گالاكتومانان Galactomannan وجود دارد . زمان هضم دانه 3 ساعت و هر يكصد گرم 56 كالرى حرارت ايجاد مىكند . قسمت‌هاى قابل مصرف : صمغ ، دانه و گياه تازه مىباشد . موارد مصرف درمانى : در بالا بودن چربى خون ، ديابت مليتوس و چاقى موثر مىباشد . صمغ گوار كلسترول و LDL خون را كاهش مىدهد و مصرف آن نياز مبتلايان به ديابت را به انسولين كم مىكند . هندىها عقيده دارند كه جويدن 2 - 1 دانه تازه در صبح ناشتا نفس كشيدن را آسان مىكند و هم‌چنين شيرابه ميوه در شب‌كورى موثر مىباشد و خوردن 25 گرم دانه آن قبل از غذا در ديابت مليتوس Mellitus موثر مىباشد . دانه اثر ملين داشته و تقويت‌كننده عمل هضم مىباشد . صمغ دانه به ايتاليا ، يونان ، اسپانيا و سويس صادر مىشود و از آن براى پايدار نگاه داشتن مواد غذائى ، غلظت دادن و ايجاد امولسيون استفاده به عمل مىآيد . از دانه در تغذيه و از گياه تازه به‌عنوان سبزى استفاده مىشود ولى داراى مزه تلخ مىباشد . منع مصرف : در موارد انسداد روده و نيز كم‌آبى بدن از مصرف آن بايد خوددارى نمود . عوارض جانبى : نفخ ، سرگيجه ، استفراغ ، بىاشتهائى ، انسداد دستگاه گوارش ، واكنشهاى حساسيتى . در موارد حساسيت نسبت به صمغ بايد دارو را قطع نموده و از آنتى هيستامينيك‌ها استفاده شود . احتياط : بهتر است زنان باردار ، شيرده و كودكان از مصرف آن خوددارى نمايند . مقدار خوراك : مقدار خوراك صمغ 15 - 3 گرم سه بار در روز مىباشد .