خواص درمانى : ضد نفخ ، ضد اسپاسم ، افزاينده شير مادر ، آنتىاكسيدان ، آنتىسپتيك ، باكتريسيد ، مقوى معده ، قاعده‌آور و معرق . موارد مصرف درمانى : در نفخ ناشى از سوءهاضمه ، بلع هوا ، گاز روده ، اسپاسم روده ، نزله‌هاى حاد مزمن ، رفع ترشحات مهبلى استفاده درمانى به عمل مىآيد . در هند در بيخوابى ، زكام ، تب ، مخلوط با پياز در دفع عقرب و به‌عنوان شيرافزا و در استعمال خارج در تجمع شير در پستان مورد استفاده مىباشد . از زيره سبز براى معطر ساختن نان ، پنير و به‌عنوان ادويه استفاده مىشود . در دامپزشكى از زيره سبز براى زياد كردن ميل جنسى گاوهاى ماده و آمادگى آنها براى جفت‌گيرى و به عنوان ضد نفخ استفاده به عمل مىآيد . موارد مصرف اسانس : از اسانس در صنايع آرايشى و نيز در صنايع غذائى به‌عنوان ماده معطر به‌عنوان ضد نفخ استفاده مىشود . عوارض جانبى : اسانس فتوتوكسيك مىباشد در صورت مصرف زياد نبايد به مدت زياد پوست بدن در مقابل تابش اشعه آفتاب قرار گيرد . اشكال داروئى و مقادير خوراك : 1 - پودر ميوه : مقدار خوراك 2 گرم 2 - دم‌كرده 4 - 2 گرم 3 - تنتور اتره 4 - اسانس : 40 - 10 قطره مخلوط در يك پوسيون در دامپزشكى براى گاو و اسب 60 - 30 گرم پودر و از اسانس 6 / 2 - 1 ميلىليتر در روز داده مىشود . ( 1 * ) - طب المصرى القديم ، دكتر حسن كمال ، قاهره 1996 ميلادى ، ص 68 ، 136 ، 137 ، 144 و 202 ( 2 * ) - كتاب مقدس ، عهد عتيق ، كتاب اشعياء نبى ، باب 28 ص 1020 ( 3 * ) - تت صيدنه عپ ص 322