كافور براى اشخاص سردمزاج زيان دارد و موجب تضعيف معده و نيروى جنسى ، خشك شدن اسپرم ، پيدايش سنگ كليه و مثانه ، قطع اشتها ، بيخوابى حتى بوئيدن زياد آن ، پيرى زودرس و سپيد شدن مو مىگردد . مقدار خوراك آن تا 40 / 0 گرم است و ده گرم آن معده را فاسد مىكند و نيروى جنسى را از بين مىبرد و خطرناك مىباشد 8 * . قسمتهاى قابل مصرف : برگ ، سرشاخه‌ها ، تنه ، صمغ ، اسانس و كافور مىباشد . موارد موثره : برگها محتوى 44 درصد كامفر و اسانس مىباشد . در تركيب اسانس سينئول ، كامفن ، دىپىنن ، ليمونن ، فلاندرن ، پىنن ، كاريوفيلين ، ترپىنئول وجود دارد . طرز تهيه كافور : كافور يا كامفر C 10 H 16 O كه از اكسيداسيون اسانس موجود در سلولهاى ترشح‌كننده مخصوص حاصل مىشود در كليه اندامهاى گياه وجود دارد . براى تهيه كامفر ساقه‌ها و تنه درختان 50 ساله را تكه‌تكه نموده و به وسيله تقطير با بخار آب كافور خام را كه جسمى است به شكل توده زرد يا قهوه‌اى رنگ و داندان به دست مىآورند كه بايد آن را تصفيه نمايند كافور تصفيه شده يا كافور طبيعى قطعاتى به وزن 1 تا 3 كيلوگرم ، بىرنگ شفاف و متبلور ، با رايحه تند و نافذ و طعم آن گرم سوزانند مىباشد . از كافور طبيعى تصفيه شده براى مصارف داخلى و استنشاقى و از كافور مصنوعى يا سنتتيك كه فرم راسميك و ايزومر كافور طبيعى است به منظور استعمال خارجى استفاده مىشود . خواص درمانى : كافور مقوى قلب ، ضدعفونىكننده ، محرك دستگاه تنفس و مراكز عصبى ، تب‌بر ، ضد التهاب ، ضد خارش ، ضد اسپاسم ، سرخ‌كننده جلد ، و التيام‌دهنده زخم ، معرق و زيادكننده ترشحات غدد فوق كليه و كم‌كننده ترشح شير مىباشد . موارد مصرف : از راه تزريقى و خوراكى با مقادير كم محرك دستگاه تنفسى و مراكز عصبى است از كامفر در موارد دپرسيون قلب ، ميوكارديت ، عفونتهاى دستگاه تنفس ، برونشيت ، آمفيزم ، احتقان ريوى ، برنكوپنومونى ، آسم ، سرگيجه ، صرع ، هيسترى و فالج استفاده درمانى به عمل مىآيد .