موارد مصرف درمانى : پوست گياه اثر مسهلى دارد و از برگ‌هاى له‌شده آن براى فروكش كردن آماس‌ها و التهاب به صورت موضعى استفاده مىشود . در هند از گل‌ها در سوزاك و در پاكستان به‌عنوان محرك قلب و تقويت مغز استفاده درمانى به عمل مىآيد . در مصر براى از بين بردن انگل‌هاى معده و نيز به صورت مرهم در گال مصرف سنتى دارد . از گل‌ها به جاى بابونه مىتوان استفاده نمود . Code - 1471 عين البقر Chrysanthemum leucanthemum L . گياهى است علفى ، پايا ، با ساقه افراشته ، ساده يا منشعب به ارتفاع 70 - 20 سانتيمتر از خانواده Compositae . برگ‌هاى قاعده ساقه ، ساده با بريدگيهاى نسبتا عميق و دندانه‌دار و كاپيتولها داراى 2 نوع گل زبانه‌اى سفيدرنگ در حاشيه و لوله‌اى زردرنگ در مركز مىباشد . گياه در چمنزارها و مراتع و جنگل‌هاى اروپا به‌ويژه انگلستان ، روسيه ، سيبرى و امريكاى شمالى به‌طور وحشى رويش دارد . هم‌چنين به‌عنوان گياه زينتى در بسيارى از نقاط جهان از جمله ايران پرورش داده مىشود و به نام گل مينا معروف است . قسمت قابل مصرف : كاپيتول و برگ تركيبات شيميائى : گل داراى اسانس ، تانن ، صمغ ، رزين و يك ماده تلخ و برگ محتوى يك اسيد با طعم سوزاننده مىباشد . تاريخچه و موارد مصرف : نام گونه گياه از دو كلمه Lecomo به معنى سفيد و Anthemos به معنى گل مشتق شده است . گياه از قرن پانزدهم ميلادى مورد مصرف درمانى قرار گرفته است . در انگلستان Culpeper از آن به شكل ضماد ، خمير ، پماد و شربت جهت التيام بخشيدن به زخمها ، آسيبهاى وارده به دست ، پا ، مفصل و به فرم قطره چشمى در اشكريزش استفاده مىنموده است . در قرن نوزدهم در امريكا به جاى كاموميل در سياه‌سرفه ، آسم ، هيجانات عصبى ، لكوره ، آسم ، اولسرها ، زخم دهان و زبان و بيماريهاى جلدى كاربرد داشته است . امروزه دم‌كرده گل آن به‌عنوان مدر ، قاعده‌آور ، التيام‌دهنده زخم مصرف سنتى دارد هم‌چنين در آسم از آن استفاده سنتى به عمل مىآيد . در ايتاليا برگ‌هاى جوان و تازه به شكل سالاد مصرف خوراكى دارد .