تركيبات شيميائى : ريشه حاوى ايزوفلاون‌هائى نظير Genistein , Biochanin a , Aptogenin و گلوكزيد باپتين Baptin و آلكالوئيد Cytisine ، كومارين و پلىساكاريد مىباشد . خواص درمانى : ريشه اثر ضدعفونىكننده ، ضد نزله ، پائين‌آورنده تب ، مسهلى و قىآور دارد . موارد مصرف درمانى : در مواردى كه عفونت وجود دارد به‌ويژه در نزله ، عفونت گوش ، بينى ، فارنژيت ، لارنژيت ، التهاب لوزه ، التهاب سينوس به صورت خوراكى و در زخم دهان ، ژانژيويت Gingivitis و به منظور پيشگيرى از پيوره به شكل دهان‌شويه مصرف مىشود . در موارد التهاب سيستم لنفاتيك Adenitis ، در اوايل تب روده يا تيفوئيد ، تب لازم يا تب راجعه Hectic fever ، مخملك و در استعمال خارج در زخمهاى منتشر مانند گانگرن كه منجر به مرگ نسج مىشود ، زخم نوك پستان ، عفونتهاى پوستى ، كورك ، ترشح واژن و رماتيسم مصرف مىشود . بوميان از ريشه و گياه به عنوان قىآور و مسهل استفاده مىنمايند و هومئوپاتها از ريشه در تبها به‌ويژه تب تيفوئيد هم‌چنين در آنتريت ، پريتونيت ، آفت ، زخم دهان و زبان استفاده مىنمايند . اشكال داروئى و مقادير خوراك : 1 - جوشانده : نصف تا يك قاشق چايخورى ريشه خشك براى يك فنجان آب كافى مىباشد زمان جوشاندن 10 تا 15 دقيقه و سه بار در روز مصرف مىنمايند . 2 - تنطور : 1 ميلىليتر سه بار در روز 3 - به صورت تركيب در عفونتها با Myrrh , Echinaceae و در تورم غدد لنفاوى Adenitis مخلوط با بلسكى يا علف شير يا بىتىراخ Galium aparine تجويز مىشود . Code - 861 حرف برى Barbarea vulgaris R . BR گياهى است به ارتفاع 30 تا 60 سانتيمتر ، داراى ساقه راست از خانواده Cruciferae كه در كنار جاده‌ها ، اراضى مرطوب ازت‌دار و جنگل‌هاى اروپا تا ارتفاعات 1500 متر مىرويد وجود آن در ايران مشكوك است . برگ‌ها بدون بو با طعم تند تره‌تيزك و پهنك قاعده به قطعات نامنظم تقسيم شده و آخرين قطعه كه در انتها قرار دارد بزرگتر از سايرين و داراى دمبرگ دراز مىباشد ولى برگ‌هاى قسمت انتهائى ساقه دمبرگ ندارند . گل‌ها زردرنگ به صورت خوشه‌هاى دراز مىباشند . قسمت قابل مصرف : برگ‌ها مىباشند .