ابو القاسم سلطانى
18
دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )
لزوم توجه به طب سنتى : گرچه داروهاى شيميائى در رقابت با گياهان داروئى سهم زيادترى را به دست آوردهاند ولى از آنجا كه امتحان كامل براى تعيين ميزان زهرآلودگى در انسان ممكن نيست و با تمام دقتها و آزمايشات لازم از قبيل ارزشيابى دارو و عدم توكسيسيته كه در لابراتوارهاى مجهز انجام مىگردد پس از عرضه شدن دارو به بازار به عوارض بسيار نامطلوب آنها پىبرده مىشود مانند داروهاى غولساز Tratogen كه با مصرف آنها 000 / 10 كودك ناقص الخلقه به فرم Ameli به وجود آمدهاند مجددا توجه محافل علمى داروسازى و پزشكى به طرف گياهان داروئى معطوف شده است در اينجا ارزش معنوى گنجينههاى مدون علمى قرون اوليه هجرى كه پزشكان سنتى براى ما به ارث گذاشتهاند روشن مىشود گرچه اين آثار به لاتين ترجمه شده و بعضا تا قرن هيجدهم در اروپا تدريس مىشده است ولى در اين ترجمهها اشتباهاتى به چشم مىخورد كه بازنگرى در آنها لازم مىباشد . علاوه بر اين پس از قرون اوليه هجرى هزاران كتاب در زمينه طب سنتى به رشته تحرير درآمده است و همانطوريكه گفته شد به قول ادوارد برون " اين آثار بدون مطالعه و بررسى ماندهاند و لازم است كه مطالعه عميقى بر روى آنها انجام گيرد " . متاسفانه تحطئه كردن طب سنتى توسط هيئتهاى نمايندگى سياسى خارجى در دوران قاجاريه به منظور دستيابى به اهداف استعمارى خود و هماهنگ با آن به تاراج بردن كتب خطى قديم طب سنتى توسط افراد سودجو و انتقال آنها به موزهها و كتابخانههاى خارج از كشور ، هجوم فرهنگ غربى ، غربزدگى و بىتوجهى دستاندركاران سهوا يا عمدا به مفاخر و فرهنگ غنى گذشته ، موجب شده است كه پژوهش در اين آثار و حتى مطالعه سطحى آن براى نسل جديد خالى از اشكال نباشد و غالبا موجب شبهه و سردرگمى گردد . درحالىكه در كشورهائى نظير چين و هند و پاكستان چنين قطع رابطهاى وجود نداشته است همچنين در ژاپن مدت 30 سال است كه براى مطالعه طب سنتى كشورهاى آسيائى و افريقائى يك انستيتو به نام Institudte for the Study Of Languages and Cultures of Asia and Africa تاسيس شده و به دانشجويان زبان فارسى و عربى تعليم داده مىشود . سپس به كشورهاى مورد نظر براى تحقيق و جمعآورى مطالب مربوط به طب سنتى و بومى فرستاده مىشوند . اطلاعات جمعآورى شده به صورت مقالات و كتب تحت عنوان Studia Culture Islamicae منتشر مىشود . در 25 سال قبل واطاروميكى براى اين منظور به ايران آمد و چندى در ايران به پژوهش مشغول بود .