كلم قبل از غذا اشتها را باز و با ارسنيكش ترشح بزاق را تحريك و با ويتامين C فراوانش براى گريپ و به‌وسيله گوگردش جهت امراض جلدى و به خاطر كلسيم ، منيزيم و فسفر استخوانها و ناخنها را محكم مىسازد . پتاسيم كلم سبب شده براى بيماران كليوى و ورم‌دار مفيد باشد . اگر يك ماه صبح ناشتا دو قاشق سوپ‌خورى آب كلم خورده شود كرمهاى اسكاريس و اكسيور دفع مىشوند . شورباى كلم در عفونتهاى ريوى و برونشها مفيد و اگر مخلوط با عسل داغ خورده شود ، خلطآور بوده تحريكات ريوى را آرام مىكند . در سال 1881 دكتر بلان فرانسوى متوجه اثرهاى درمانى بيشتر كلم شده آن را به‌عنوان التيام دهنده زخمها به كار مىبرد . در قديم روميها كلم را به‌عنوان ملين و تصفيه كننده خون و به شكل ضماد به كار مىبردند و زخمها را به‌وسيله آن پانسمان مىنمودند و حتى در طاعون از آن استفاده مىكردند . كلم ترشحات چركى و نسجى زخمها را زياد كرده سبب بهبود آنها مىگردد و لذا در قانقاريا ( گانگرن ) ، كورك ، كفكيرك ، پانارى ( التهاب انگشت ) ، باد سرخ ، فلبيت ، آبله ، مخملك ، سرخك ، سودا ، زخمهاى سفليسى ، آماسهاى سلى و غيره مؤثر است . برگ كلم را بريده بر آبسه ، محل كوفته يا سوخته ، اگزما ، گانگرن ، محل دردناك نقرس ، زير شكم زنانى كه درد زهدان دارند ، محل درد عصبى يا رماتيسمى گذارده هر وقت حرارت موضع زياد شد آن را عوض مىنمايند يا 4 - 5 برگ را با آب نيم گرم پخته آن را بين دو پارچه گذارده همين‌كه خشك شد بر سينه يا معده آسميها يا برنشيتىها مىگذارند . بستن كلم بر ساقها يا بازوهاى تب‌دار و سوختگى نيكوست و اگر بر چشم درد ببندند يا در زخم معده و اثنى عشر روى معده بگذارند يا تنقيه ملايم نمايند مناسب است .