مصطفى النوراني الاردبيلي
53
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
ادرارى و صفراوى دارد . مقوى اعضا و غدد فوق كليه است . مصرف آن بهعلت خواص متعددى كه دارا مىباشد در درمان بيماريهاى مختلف مؤثر واقع مىشود ، زيرا اثر تصفيه كننده خون ، ضد روماتيسم و نقرس و ضدعفونى كننده دارد بهعلاوه لاغر كننده است . آب كرفس به حالت خالص يا مخلوط با آب هويج ، آب ليموترش و با آب ميوهها و آب سبزيهاى ديگر مصرف مىشود . « 1 » * كرفس وحشى كرفس وحشى در كتب فارسى با نامهاى كرفس ، كرفس الماء و كرفس آمده است . مشخصات : گياهى است دو ساله ، ريشه آن كوتاه ، عمودى و كمى ضخيم ، گلهاى آن سفيد مايل به سبز كه در انتهاى شاخه گل دهنده بهصورت مجتمع و چترى ظاهر مىشود . گياه بطور خودرو در ايران مىرويد . تكيثر اين گياه از طريق كاشت بذر آن انجام مىگيرد . تركيبات شيميايى : گياه داراى كمى اسانس روغنى فرّار و آپىئين است . در تخم گياه در حدود 10 درصد خواص غير محلول وجود دارد . خواص - كاربرد : در هند ريشه اين گياه بهعنوان مدرّ و اصلاح كننده مزاج و در موارد استسقا و كوليك تجويز مىشود . در چين از گياه براى تقويت معده و خنك كننده ، آرامبخش ، اصلاح كننده مزاج ، براى معالجه ترشحات عادت ماهيانه و اختلالات گوارشى كودكان تجويز مىشود . « 1 »
--> ( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر على زرگرى ، ج 1 ، ص 681 . ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 5 ، ص 156 .