مصطفى النوراني الاردبيلي

51

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

كرفس در روايات : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : كرفس باقلاى پيامبران است . « 2 » شهيد اول در كتاب دروس گفته : روايت شده كه كرفس باعث حفظ مىشود و دل را پاك مىكند و جنون و جذام و برص را از بين مىبرد . « 3 » رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : بر شما باد كرفس كه آن غذاى الياس و اليسع و يوشع بن نون است . در روايتى كمأة را نيز اضافه كرده است . « 4 » على بن يقطين از نادر خاتم كه گفت : نزد ابو الحسن عليه السلام صحبت كرفس به ميان آمد ، فرمود : شما آن را دوست داريد ، هيچ جنبنده‌اى نيست مگر اينكه بدن خود را بدان مىمالد . « 5 » فلسفه روايتى كه از امام صادق عليه السلام در باره نهى از خوردن كرفس وارد شده ، اين است كه حضرت قبل از شستن ، خوردن آن را نهى فرموده ولى بعد از شستن ، مانعى ندارد . پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « إن كان شىء يزيد قى العقل فهو هو » . يعنى : اگر چيزى عقل را زياد كند آن كرفس است . كرفس در ميان كوه و صحرا و سنگ مىرويد كه زمستانى و تابستانى دارد . كرفس مدر بوده براى ضعف عمومى و عوارض ناشى از مالاريا مصرف مىشود و داراى اسانسى به نام آپيولين مىباشد . كرفس نزد يونانيان قديم به سبزى ماه معروف و آن را آرام‌بخش اعصاب و درمان درد دندان دانسته ، برگ خشك آن را روى محل درد مىگذاشتند . كرفس خام و پياز و آب ليمو در زكام مؤثر است . مخصوصا اگر چند روز سالاد كرفس خورده و از نشاسته پرهيز شود . آب كرفس هم در رفع گرفتگى صدا به شرط آنكه مواد نشاسته‌اى با آن خورده نشود و در عوض با آب كرفس پياز ميل شود مؤثر مىباشد و اگر به جاى پياز آب‌ليمو اضافه شود و غرغره نمايند در گلو و ورم لوزه‌ها اثر مىنمايد . خوردن آب كرفس با كمى آب ليمو سه تا چهار بار در روز در آسم به شرط تنفس و

--> ( 2 ) - محاسن ص 515 ؛ دعائم الاسلام ج 2 ص 113 . ( 3 ) - بحار ج 66 ص 240 . ( 4 ) - مكارم الاخلاق ص 205 . ( 5 ) - مكارم الاخلاق ص 205 .