شناخته بودند . « كانترفرانك » نويسنده كتاب « كومبوجا درمان طبيعى از شرق دور » كه در مورد اين نوشيدنى حاصل از آن مىنويسد : آيا امروزه ، مردم در شرايط آلودگى شديد محيط و در حالى كه از غذاهاى اكثرا آلوده به مواد شيميايى استفاده مىكنند كبد سالمى دارند ؟ او سپس توضيح مىدهد كه يك كبد سالم به اندازه كافى و مورد نياز بدن « اسيد گلوكورونيك » توليد مىكند . اين اسيد از تاثير مواد سمى بر بافت‌هاى بدن كه از طريق هوا و غذا وارد بدن انسان مىشود جلوگيرى مىكند اما زمانى كه مقدار اين سموم افزايش يابد عملكرد كبد براى توليد اين اسيد دچار اختلال مىشود . « كانترفرانك » سپس مىنويسد : استفاده از الكل ، توتون ، مواد غذايى كنسرو شده ، غذاهاى مانده ، آبها و گياهانى كه از طريق كودهاى شيميايى و مواد ديگر آلوده و شيميايى شده‌اند بار سنگينى را به كبد تحميل مىكنند . اين در حالى است كه بخشى از مواد دارويى ، از جمله جيوه‌اى كه در مواد دندانپزشكى وجود دارد بر دامنه مسموميت‌هاى داخلى بدن مىافزايد و به دليل عدم توانايى كبد در توليد « اسيد گلوكورونيك » به اندازه كافى آلودگيهاى ايجاد شده در بدن باعث بيماريهاى مختلف و مهلك مىشوند و در اينجاست كه چاى كومبوجا با مقدار فراوانى اسيد گلوكورونيك به سالم سازى بدن كمك مىكند . در سال 1914 « باسينز كاجا » در مورد نوشيدنى كومبوجا نوشت اين نوشيدنى در تنظيم فعاليتهاى روده بسيار مؤثر است و پرفسور « رودولف كويرت » در سال 1918 كومبوجا را بهترين دارو براى درمان رماتيسم توصيف كرد و دكتر « ويلهلم هينبرگ » آلمانى معتقد بود : نوشابه‌اى كه با اسم چاى كواتى در روسيه نوشيده مىشود دارويى است براى مبارزه عليه همه بيماريها و دكتر « مادايوس » بيولوژيست معروف در سال 1927 اعلام كرد كه مواد متابوليك موجود در چاى كومبوجا اثرى شگفت‌آور بر ترميم ديواره سلولى داشته و به همين دليل بهترين دارو براى جلوگيرى و درمان سختى عروق است .