باز كننده ، زداينده ، راننده ، گدازنده و تكه كننده است . افشره‌اش علاج درد هميشگى گوش است . چرك گوش را پاك كند ، منفذهاى بند آمده گوش را باز كند ، درد كهنه گوش را دوا مىكند ، افشره‌اش با عسل ، ديد چشم را تقويت مىنمايد . به وسيله خون آوردن ، سينه و شش را مىپالايد ، حيض را بيرون ريزد ، با نمك ضماد شود ، پادزهر سگ هار است . مقوّى معده ، مدر ، اشتهاآور ، نيرودهنده ، خلطآور ، ضدعفونىكننده ، صفرا بر ، مقوى قلب ، تب بر و قاعده‌آور است . مصرف مقادير زياد آن ، جريان گردش خون را تحريك مىكند . موجب زياد شدن عرق و ترشح ادرار مىگردد . از اين جهت نبايد بىرويه به كار رود . در استعمال خارج ، اثر التيام دهنده و ضد عفونى كننده دارد و از آن براى مداواى زخمهاى چركين استفاده مىشود . فرآورده‌هاى اين گياه بيشتر به‌عنوان مقوى به اشخاص مبتلا به ضعف عمومى ناشى از كبرسن يا ضعف بنيه داده مىشود . و براى افرادى نيز كه هاضمه ضعيف دارند و همچنين براى بيماران مبتلا به اسهالهاى مزمن ، تب‌هاى مخاطى ، حصبه ، آسم مرطوب ، نزله‌هاى مزمن ، برونشن‌ها ، نزله‌هاى ششى ، ذات الجنب مزمن ، سرفه‌هاى مقاوم ، كم‌خونى دختران جوان ، زردى ، اسكوربوت ، خنازير ، ترشحات زنانگى ، هيستر ، اختلالات عصبى ، تب‌هاى نوبه ، مالاريا و تأخير وقوع قاعدگى تجويز مىگردد . سابقا از آن در جهت رفع خيز اندامهاى بدن ، عدم دفع ادرار ، وجود سنگ در دستگاه دفع ادرار ، انسداد مجارى كبد و طحال مورد استفاده قرار مىگرفت . بررسىها در سال 1914 نشان داد كه مصرف آن در بيماران مبتلا به حصبه و شبه حصبه سبب مىگردد كه درجه تب بيمار به‌طور محسوس پايين آيد تا او به طور كلى قطع شود و به‌علاوه حالت عمومى مريض ضمن كوتاه شدن دوره بيمارى ، بهبود يابد . تجربيات Dr . H . leclerc كه در فاصله سالهاى 1919 - 1917 صورت گرفت ، نشان داد كه مصرف فراورده‌هاى اين گياه مىتواند كمك مؤثر در رفع بيماريهاى مربوط به