مصطفى النوراني الاردبيلي
398
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )
كه دشمنان به او مىدادند ، مصون مىكرده است . در هندوستان از اين گياه بهعنوان داروى معرّق ، مدرّ ، مسهل قوى ، مؤثر براى جبران كمى ويتامين C و همچنين قىآور استفاده مىكنند . « 1 » غاب رومى به فارسى « نى هندى » و در كتب سنتى با نام عربى آن « غاب رومى » آمده است . مشخصات : گياهى است چند ساله كه ارتفاع آن 5 - 3 متر است . گلهاى آن بهصورت مجتمع خوشهاى در انتهاى ساقه گل دهنده ظاهر مىشود . اين گياه معمولًا اراضى با خاك شنى و مرطوب را دوست دارد . تركيبات شيميايى : در اين گياه و ساقه زير زمينى آن حدود 28 % ماده گرامين يا دوناكسين وجود دارد ، بهعلاوه يك آلكالوئيد جديد به نام روناكسارين در آن مشخص شده است . خواص - كاربرد : در چين معتقدند كه ساقه زير زمينى اين گياه ترشّح شير را كاهش مىدهد . در كشور برمه از ريشه آن بهعنوان مدرّ استفاده مىشود . « 1 » غاريقون اسماعيل بن حسن طبيب به امام صادق عليه السلام گفت من مردى از عرب هستم كه در طب بصيرت دارم و برآن صفد ( عوض ) نمىگيرم . گفت : ما زخم را باز كرده با آتش مىسوزانيم ، فرمود : عيب ندارد ، گفت اين سمها را جز سمحيقون و غاريقون به آنها
--> ( 1 ) - معارف گياهى ، ج 6 ، ص 14 . ( 1 ) - همان ، ج 4 ، ص 310 .